Komunikacja w Bliskich Związkach (Kwestionariusz Komunikacji Małżeńskiej i Partnerskiej)
Komunikacja interpersonalna w bliskim związku (małżeńskim/partnerskim) – ocena zachowań własnych i zachowań partnera; rozszerzenie Kwestionariusza Komunikacji Małżeńskiej (KKM)
Podstawowe informacje
- Autorzy oryginału
- Maria Kaźmierczak, Mieczysław Plopa (2012)
- Grupa docelowa
- dorośli w związkach
- Czas badania
- ok. 40 minut
- Procedura
- samoopis; indywidualnie lub grupowo
Co bada ten test
KKMiP mierzy jakość komunikacji w bliskim związku, rozumianą nie jako sprawność językowa, lecz jako zestaw zachowań, którymi partnerzy okazują sobie szacunek, bliskość i zainteresowanie albo przeciwnie – lekceważenie i chęć dominacji. Narzędzie opracowali Maria Kaźmierczak i Mieczysław Plopa; podstawą teoretyczną i metodologiczną jest ich monografia „Komunikacja w bliskich związkach. Teoria i metoda badania" (Vizja Press & IT / Wydawnictwo AEH, 2012, ISBN 978-83-62855-15-5). Wydawca opisuje KKMiP jako rozszerzone i pogłębione opracowanie wcześniejszego Kwestionariusza Komunikacji Małżeńskiej (KKM).
Dwie cechy odróżniają to narzędzie od typowych miar komunikacji w parze. Pierwsza to rozszerzenie zakresu ze związków małżeńskich na wszystkie bliskie związki, także nieformalne – stąd „i Partnerskiej" w nazwie. Druga, ważniejsza, to podwójna perspektywa pomiaru: ta sama osoba ocenia zarówno własne zachowania komunikacyjne, jak i zachowania partnera. Kiedy badanie obejmuje oboje partnerów, powstają cztery obrazy tej samej relacji: jak widzę siebie, jak widzę partnera, jak partner widzi siebie i jak partner widzi mnie. Rozbieżności między tymi obrazami są często najciekawszym materiałem diagnostycznym, bo pokazują, czy partnerzy w ogóle mówią o tej samej relacji. Temu służą cztery typy arkuszy w komplecie testowym.
Struktura pomiaru obejmuje trzy wymiary. Wsparcie to okazywanie szacunku przez docenianie wysiłków partnera, zainteresowanie jego problemami i potrzebami oraz aktywny udział we wspólnym ich rozwiązywaniu. Zaangażowanie to umiejętność tworzenia atmosfery bliskości i zrozumienia: okazywanie uczuć, podkreślanie wyjątkowości i ważności partnera, zapobieganie konfliktom, przełamywanie rutyny. Deprecjacja to zachowania agresywne wobec partnera, dążenie do zdominowania go i kontrolowania jego działań oraz brak poszanowania jego godności.
Najczęstsze nieporozumienie interpretacyjne polega na traktowaniu deprecjacji jako prostego przeciwieństwa wsparcia. To odrębny wymiar: można jednocześnie sporo wspierać i sporo deprecjonować, a taki wzorzec (wysokie wsparcie przy wysokiej deprecjacji) opisuje inną relację niż związek o niskich wynikach w obu wymiarach. Dlatego wynik czyta się profilowo, a nie jako jedną liczbę „jakości komunikacji".
Typowe zastosowanie
Trzy główne pola: diagnoza, terapia i badania naukowe. W poradnictwie małżeńskim i terapii par narzędzie służy do lokalizowania problemu komunikacyjnego – czy chodzi o niedobór wsparcia, niedobór zaangażowania, czy o obecność zachowań deprecjonujących – oraz do konfrontowania rozbieżnych perspektyw partnerów. Ten drugi element bywa sam w sobie interwencją: pokazanie parze, że każde z nich opisuje inną relację, otwiera rozmowę. W badaniach naukowych i pracach dyplomowych KKMiP pojawia się jako miara jakości komunikacji w związku w badaniach nad satysfakcją partnerską, stylami przywiązania, empatią, przemocą w relacji, rodzicielstwem oraz nad rolą mediów i internetu w związku. Przykładem opublikowanego zastosowania jest badanie nad kompensującą rolą aktywności w sieci (Siemiątkowska, Obrębska, 2020), w którym deprecjacja ze strony partnera wiązała się dodatnio z poszukiwaniem wsparcia w internecie, a wsparcie partnera – ujemnie.
Wymiary i podskale
Wsparcie10 pozycji
Przejawianie szacunku wobec partnera poprzez docenianie jego wysiłków, okazywanie zainteresowania jego problemami i potrzebami oraz aktywne uczestnictwo we wspólnym rozwiązywaniu tych problemów. To wymiar zadaniowo-instrumentalny: dotyczy tego, co partner realnie robi, gdy druga osoba ma trudność. W badaniach nad związkiem to zwykle wymiar najsilniej powiązany z satysfakcją partnerską i najczęściej analizowany osobno.
Zaangażowanie9 pozycji
Umiejętność tworzenia atmosfery wzajemnej bliskości i zrozumienia: okazywanie sobie uczuć, akcentowanie wyjątkowości i ważności partnera, zapobieganie konfliktom w związku, urozmaicanie rutyny dnia codziennego. Wymiar emocjonalno-relacyjny, komplementarny wobec Wsparcia: opisuje budowanie więzi, a nie reagowanie na problem.
Deprecjacja11 pozycji
Przejawianie zachowań agresywnych wobec partnera, chęć zdominowania go i kontrolowania jego działań oraz brak poszanowania jego godności. Wymiar destrukcyjny i najliczniejszy pod względem pozycji. Nie jest prostym odwróceniem Wsparcia: wysokie wyniki Deprecjacji mogą współwystępować z niezerowym Wsparciem, a właśnie takie konfiguracje bywają diagnostycznie najważniejsze. Wysoki wynik Deprecjacji w ocenie partnera jest sygnałem, który wymaga pogłębienia w wywiadzie, także pod kątem przemocy w związku.
Wynik ogólny30 pozycji
Sumaryczny wskaźnik jakości komunikacji, wykorzystywany w części badań obok trzech wymiarów. Traktowany jako uzupełnienie profilu, a nie jego zamiennik: dwa związki o tym samym wyniku ogólnym mogą mieć zupełnie różne układy wsparcia, zaangażowania i deprecjacji. DO WERYFIKACJI: sposób obliczania wyniku ogólnego i jego zakres – podręcznik.
Jak wygląda badanie
- Budowa pozycji
- Wersja kwestionariusza opisywana w recenzowanym piśmiennictwie liczy 30 pozycji rozłożonych na trzy wymiary: wsparcie (10 pozycji), zaangażowanie (9 pozycji) i deprecjacja (11 pozycji). Ta sama pula stwierdzeń występuje w dwóch modułach: do oceny zachowań własnych i do oceny zachowań partnera, co przy badaniu obojga partnerów daje cztery arkusze i cztery perspektywy na jedną relację. Komplet testowy zawiera odpowiednio cztery typy arkuszy pytań i cztery typy arkuszy obliczeniowych. Treść pozycji jest chroniona prawem autorskim, narzędzie ma kategorię C i nie jest tu reprodukowane; nie należy go też zamieszczać w aneksie pracy. DO WERYFIKACJI: czy podręcznik przewiduje pozycje odwrócone oraz czy wersja użytkowa KKMiP różni się liczbą pozycji od wersji opisywanej w artykułach; wydawca nie podaje liczby pozycji na stronie produktu.
- Skala odpowiedzi
- Badany ocenia częstość występowania każdego zachowania. W poprzedniku narzędzia (KKM) wydawca podaje skalę pięciostopniową i taki sam format opisywany jest w pracach wykorzystujących KKMiP (1 – nigdy, 5 – zawsze), jednak strona produktu KKMiP formatu nie precyzuje, dlatego należy go potwierdzić w podręczniku DO WERYFIKACJI. Badanie prowadzi się indywidualnie lub grupowo, bez ograniczenia czasu; przeciętnie zajmuje około 40 minut, czyli więcej niż typowy krótki kwestionariusz relacyjny – wynika to z wypełniania kilku arkuszy. Dostępna jest wyłącznie forma papier-ołówek.
- Normy i interpretacja
- Wydawca nie podaje na stronie produktu typu norm ani próby normalizacyjnej dla KKMiP, dlatego dane normatywne trzeba odczytać z podręcznika DO WERYFIKACJI. Dla porównania: w poprzedniku narzędzia, czyli KKM, wydawca deklaruje normy stenowe opracowane na podstawie wyników 3396 osób różniących się wiekiem, wykształceniem i stażem małżeńskim, osobno dla kobiet i mężczyzn w wieku 20-60 lat. Nie wolno tych liczb automatycznie przypisywać KKMiP: to inne, rozszerzone narzędzie i przenoszenie norm między wersjami byłoby błędem. Z konstrukcji narzędzia wynika, że sensowna interpretacja wymaga norm odrębnych dla płci oraz dla perspektywy oceny (ocena siebie i ocena partnera to różne rozkłady wyników). Cztery typy arkuszy w komplecie wskazują, że autorzy właśnie tak to rozwiązali. Pełne tabele stenowe znajdują się w podręczniku i nie są tu reprodukowane.
Mocne strony i ograniczenia
Mocne strony
- •Podwójna perspektywa pomiaru: ocena zachowań własnych i zachowań partnera, co przy badaniu pary daje cztery uzupełniające się obrazy relacji
- •Rozszerzenie zakresu z małżeństw na wszystkie bliskie związki, w tym nieformalne
- •Trzy wyraźnie zdefiniowane wymiary o jasnym przełożeniu na pracę terapeutyczną z parą
- •Wyodrębnienie deprecjacji jako osobnego wymiaru, a nie jako braku wsparcia – pozwala wychwycić związki jednocześnie wspierające i raniące
- •Narzędzie rodzime, opracowane na próbach polskich, bez problemów typowych dla tłumaczeń
- •Rozbudowane zaplecze teoretyczne w monografii Kaźmierczak i Plopy (2012), która zawiera także badania nad trafnością
- •Względnie krótka pula pozycji (30 stwierdzeń w module) mimo złożonej procedury z czterema arkuszami
Ograniczenia
- •Wydawca nie publikuje kluczowych danych: liczby pozycji, formatu odpowiedzi, typu norm, próby normalizacyjnej ani współczynników rzetelności; wszystko wymaga sięgnięcia do płatnego podręcznika [DO WERYFIKACJI]
- •Brak alf Cronbacha dla trzech wymiarów w otwartych źródłach (stan 2026-07); prace wykorzystujące KKMiP zwykle raportują rzetelność własnych narzędzi, a przy KKMiP odsyłają do podręcznika [DO WERYFIKACJI]
- •Kategoria C: narzędzie dostępne wyłącznie dla psychologów, co praktycznie wyklucza samodzielne użycie przez studenta innego kierunku
- •Ocena zachowań partnera jest pomiarem percepcji, a nie zachowania: wysoki wynik deprecjacji mówi, jak badany widzi partnera, a nie jak partner faktycznie się zachowuje
- •Dane obojga partnerów są zależne, więc analizowanie ich zwykłymi korelacjami na połączonej próbie zawyża istotność; potrzebne są modele dla danych diadycznych
- •Około 40 minut badania to dużo jak na jedną zmienną w baterii kwestionariuszy, zwłaszcza przy badaniu par
- •Tylko forma papier-ołówek, bez wersji elektronicznej, co utrudnia badania online
- •Ryzyko pomylenia z poprzednikiem (KKM) w opisie metodologicznym: wiele źródeł wtórnych miesza dane obu narzędzi, przypisując KKMiP normy i parametry KKM
Budowa
- Liczba pozycji
- 30
- Wersje
- papierowa – 4 typy arkuszy (ocena zachowań własnych i partnera)
Podskale
Wsparcie
Zaangażowanie
Deprecjacja
Obliczanie wyników
- Metoda
- suma punktów osobno w trzech wymiarach (wsparcie 10 pozycji, zaangażowanie 9, deprecjacja 11) i osobno dla każdej perspektywy (ocena własna i ocena partnera); perspektyw się nie sumuje
- Pozycje odwrócone
- brak danych (do weryfikacji)
- Uwagi
- DO WERYFIKACJI: liczba pozycji, skale, sposób obliczania – podręcznik (Wydawnictwo Uniwersytetu VIZJA) Rozkład pozycji: Wsparcie 10, Zaangażowanie 9, Deprecjacja 11 (razem 30).
Jak policzyć wynik
Krok 1: ustal, które arkusze wypełnia badany. Przy badaniu jednej osoby są to zwykle dwa moduły (ocena zachowań własnych i ocena zachowań partnera); przy badaniu pary powstają cztery arkusze.
Krok 2: policz wyniki trzech wymiarów osobno dla każdej perspektywy, według klucza z podręcznika: wsparcie (10 pozycji), zaangażowanie (9 pozycji), deprecjacja (11 pozycji). Nie sumuj perspektyw ze sobą – ocena siebie i ocena partnera to osobne zmienne.
Krok 3: jeśli korzystasz z wyniku ogólnego, pamiętaj, że jest on tylko uzupełnieniem profilu. Sam wynik ogólny gubi informację o tym, czy niska jakość komunikacji wynika z braku wsparcia, czy z obecności deprecjacji.
Krok 4: przelicz wyniki surowe na steny zgodnie z tabelą właściwą dla płci i dla danego typu arkusza. Użycie tabeli od niewłaściwego arkusza to najczęstszy błąd w tym narzędziu, bo arkuszy jest kilka i wyglądają podobnie.
Krok 5: przy badaniu pary policz i opisz rozbieżności: różnicę między samooceną jednego partnera a oceną wystawioną mu przez drugiego. To najbogatszy diagnostycznie wskaźnik, jaki daje ten kwestionariusz.
Krok 6: w badaniach naukowych policz alfę Cronbacha osobno dla każdego wymiaru i każdej perspektywy na własnej próbie i zaraportuj te wartości. Nie przepisuj rzetelności z podręcznika jako własnego wyniku i nie przenoś wartości podawanych dla KKM.
Krok 7: jeśli analizujesz dane par, zastosuj modele uwzględniające zależność obserwacji (np. model współzależności aktora i partnera), a nie zwykłe korelacje na połączonej próbie.
Dostępność
- Typ
- Płatny
- Wydawca / źródło
- Pracownia Testów Psychologicznych PTP (wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu VIZJA, dawniej AEH)
- Kategoria testu wg PTP
- C
- Cena
- 314,15 zł (komplet: podręcznik, 50 arkuszy obliczeniowych 4 typów, 50 arkuszy pytań 4 typów)
English version(kliknij, aby rozwinąć)
- Name
- Communication in Close Relationships (Marital and Partner Communication Questionnaire, KKMiP)
- Construct
- interpersonal communication in a close (marital/partner) relationship – rating of one's own behaviors and the partner's behaviors; an extension of the Marital Communication Questionnaire (KKM)
- Target group
- adults in relationships
- Scoring
- [TO VERIFY]: number of items, scales and scoring method – see the manual (VIZJA University Press)
- Procedure
- self-report; individual or group administration
- Administration time
- approx. 40 minutes
- Notes
- An extended and deepened version of the KKM (Kaźmierczak, Plopa). [TO VERIFY]: year of publication, number of items, scales, norms, reliability (alpha).
Numerical data (reliability, norms, pricing) are shared with the Polish entry above.
Podgląd arkusza
Arkusz chroniony prawem autorskim – dostępny wyłącznie u wydawcy (strona wydawcy). Nie publikujemy podglądów testów komercyjnych.
Jak opisać w pracy dyplomowej
W metodologii podaj: pełną nazwę (Komunikacja w Bliskich Związkach. Kwestionariusz Komunikacji Małżeńskiej i Partnerskiej), autorów (Maria Kaźmierczak, Mieczysław Plopa), źródło teoretyczne (monografia z 2012 roku, Vizja Press & IT / Wydawnictwo AEH), kategorię testu (C), liczbę pozycji i podział na trzy wymiary, format skali odpowiedzi, sposób obliczania i typ norm. Wyraźnie zaznacz, którą perspektywę analizujesz: ocenę zachowań własnych czy ocenę zachowań partnera. Pominięcie tej informacji sprawia, że wyników nie da się porównać z innymi badaniami.
Nie myl KKMiP z KKM. To dwa różne, choć spokrewnione narzędzia: KKM dotyczy komunikacji małżeńskiej, KKMiP jest jego rozszerzoną i pogłębioną wersją obejmującą także związki nieformalne. Wiele opracowań wtórnych, w tym opisy w pracach studenckich, przypisuje KKMiP dane normalizacyjne KKM. Jeśli w Twoim źródle nie da się rozstrzygnąć, o którą wersję chodzi, sprawdź to w podręczniku, zamiast zgadywać.
Jeśli badasz pary, zaplanuj to od początku jako badanie diadyczne: obie osoby, osobno wypełniające arkusze, bez możliwości konsultowania odpowiedzi, z jasno opisaną procedurą zapewnienia poufności wobec partnera. Bez tego wyniki oceny partnera są zniekształcone.
Tematyka bywa wrażliwa, bo wymiar deprecjacji dotyka zachowań agresywnych i kontrolujących. Przygotuj procedurę na wypadek ujawnienia przemocy w związku oraz informację o możliwości uzyskania pomocy.
Do pracy dyplomowej potrzebna jest zgoda i nadzór osoby uprawnionej do stosowania testów kategorii C. Nie kopiuj treści pozycji ani tabel stenowych do aneksu.
Kiedy nie stosować tego narzędzia
- •Gdy badana osoba nie pozostaje w bliskim związku: narzędzie odnosi się do zachowań komunikacyjnych z konkretnym partnerem
- •Gdy nie masz uprawnień do testów kategorii C ani dostępu do podręcznika z kluczem i normami
- •Gdy chcesz mierzyć ogólne kompetencje komunikacyjne lub umiejętności społeczne poza związkiem – to inny konstrukt i inne narzędzia
- •Gdy interesuje Cię satysfakcja ze związku jako taka: KKMiP mierzy zachowania komunikacyjne, a nie zadowolenie z relacji
- •Gdy chcesz zdiagnozować przemoc w związku: wysoka deprecjacja jest sygnałem wymagającym pogłębienia, ale nie jest narzędziem diagnozy przemocy ani podstawą do wniosków prawnych
- •Gdy zamierzasz porównywać wyniki KKMiP z wynikami KKM albo stosować do KKMiP normy KKM: to różne narzędzia
- •Gdy badasz osoby niepełnoletnie lub relacje inne niż partnerskie (np. rodzic-dziecko, współpracownicy)
- •Gdy warunki badania nie pozwalają zapewnić, że partnerzy wypełniają arkusze niezależnie od siebie
Przykładowe tematy prac i pytania badawcze
- Jakość komunikacji w związku a satysfakcja partnerska: analiza z perspektywy obojga partnerów
- Style przywiązania a wsparcie, zaangażowanie i deprecjacja w komunikacji partnerskiej
- Rozbieżność między samooceną a oceną partnera w zakresie zachowań komunikacyjnych a staż związku
- Deprecjacja w komunikacji partnerskiej a poszukiwanie wsparcia poza związkiem, w tym w mediach społecznościowych
- Empatia partnerów a jakość komunikacji w bliskim związku
- Komunikacja w związku a satysfakcja seksualna: KKMiP i KSS w badaniu par
- Jakość komunikacji małżeńskiej a postawy rodzicielskie i funkcjonowanie dziecka
- Różnice w profilu komunikacji między małżeństwami a związkami nieformalnymi
Tematy mają charakter inspiracji. Ostateczny zakres pracy uzgodnij z promotorem.
Co pokazują badania
Tożsamość narzędzia i relacja do poprzednika
Wydawca opisuje KKMiP jako rozszerzone i pogłębione opracowanie Kwestionariusza Komunikacji Małżeńskiej (KKM). Narzędzie przeznaczone jest dla osób dorosłych, badanie prowadzi się indywidualnie lub grupowo bez ograniczenia czasu (przeciętnie około 40 minut), wyłącznie w formie papier-ołówek, w kategorii C (tylko psycholodzy). Komplet obejmuje podręcznik oraz cztery typy arkuszy pytań i cztery typy arkuszy obliczeniowych, służących do oceny zachowań partnera, partnerki oraz zachowań własnych. Strona produktu nie podaje liczby pozycji, formatu odpowiedzi, norm ani współczynników rzetelności.
źródłoStruktura: trzy wymiary i podział pozycji
W recenzowanym badaniu opublikowanym w czasopiśmie „Człowiek i Społeczeństwo" (Siemiątkowska, Obrębska, 2020) KKMiP opisano jako narzędzie złożone z 30 pozycji obejmujących trzy wymiary: wsparcie (10 pozycji) – przejawianie szacunku przez docenianie wysiłków partnera, zainteresowanie jego problemami i potrzebami oraz aktywny udział w ich rozwiązywaniu; zaangażowanie (9 pozycji) – tworzenie atmosfery bliskości i zrozumienia przez okazywanie uczuć, akcentowanie ważności partnera, zapobieganie konfliktom i urozmaicanie codzienności; deprecjacja (11 pozycji) – zachowania agresywne, dążenie do dominacji i kontroli oraz brak poszanowania godności partnera.
źródłoPrzykładowe zastosowanie badawcze
W badaniu 148 osób pozostających w związku (85 kobiet, 63 mężczyzn, wiek 19-71 lat, średnia 39 lat) analizowano związek zachowań komunikacyjnych partnera z aktywnością w internecie. Deprecjacja ze strony partnera korelowała dodatnio z poszukiwaniem wsparcia w sieci, a wsparcie partnera – ujemnie z tym samym zachowaniem. Wbrew hipotezie zaangażowanie partnera korelowało dodatnio z samoujawnianiem się w sieci; autorki wskazują wiek jako zmienną moderującą, ujemnie powiązaną zarówno z zaangażowaniem partnera, jak i ze wszystkimi wymiarami aktywności internetowej.
źródłoPodstawa teoretyczna i metodologiczna
Monografia Marii Kaźmierczak i Mieczysława Plopy „Komunikacja w bliskich związkach. Teoria i metoda badania" ukazała się w 2012 roku nakładem Vizja Press & IT / Wydawnictwa AEH (ISBN 978-83-62855-15-5). Autorzy określają jej cel jako ułatwienie osobom zajmującym się analizą bliskich związków lepszego odczytywania poziomu i jakości komunikacji między partnerami, zarówno w pracy diagnostycznej i terapeutycznej, jak i w badaniach naukowych.
źródłoDane normatywne poprzednika (KKM) – dla porównania, nie do przenoszenia
Dla KKM wydawca podaje: dwie formy (ocena zachowań własnych i zachowań partnera), po 30 pozycji każda, skala pięciostopniowa, trzy wymiary (wsparcie, zaangażowanie, deprecjacja), przy czym dwa pierwsze pozwalają na bardziej szczegółową interpretację w zależności od tego, czy wsparcie lub zaangażowanie dotyczy ogólnego samopoczucia partnera, czy jego konkretnych problemów. Normy stenowe opracowano na podstawie wyników 3396 osób różniących się wiekiem, wykształceniem i stażem małżeńskim, osobno dla kobiet i mężczyzn w wieku 20-60 lat. Tych danych nie należy przypisywać KKMiP.
źródłoPodobne narzędzia
KKM (Kwestionariusz Komunikacji Małżeńskiej)
Bezpośredni poprzednik: te same trzy wymiary, ale ograniczony do związków małżeńskich i bez rozszerzeń wprowadzonych w KKMiP. Tańszy i lepiej udokumentowany publicznie (wydawca podaje próbę normalizacyjną i format skali).
KSS (Kwestionariusz Satysfakcji Seksualnej)
Mierzy satysfakcję seksualną z konkretnym partnerem, a nie zachowania komunikacyjne. Tego samego autora (Plopa), naturalne uzupełnienie w baterii dla par; był używany razem z kwestionariuszem komunikacji w badaniach trafności.
KSP (Kwestionariusz Stylów Przywiązaniowych)
Opisuje styl przywiązania w bliskim związku (bezpieczny, lękowo-ambiwalentny, unikowy), czyli dyspozycję relacyjną, a nie konkretne zachowania komunikacyjne.
DAS (Skala Przystosowania Diadycznego)
Mierzy ogólne przystosowanie i jakość związku; komunikacja jest w niej jednym z wielu elementów, a nie osobno rozpisanym profilem trzech wymiarów.
CSI (Couples Satisfaction Index)
Krótka miara globalnej satysfakcji ze związku, darmowa, ale bez rozróżnienia zachowań wspierających, angażujących i deprecjonujących.
KRR („Moja rodzina", Kwestionariusz Relacji Rodzinnych)
Dotyczy relacji w całym systemie rodzinnym, w tym relacji rodzic-dziecko, a nie diady partnerskiej.
Bibliografia
- Kaźmierczak, M., Plopa, M. Komunikacja w Bliskich Związkach. Kwestionariusz Komunikacji Małżeńskiej i Partnerskiej. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu VIZJA.
Źródła
- dokument źródłowydocs/baza_testow_v0.1.md
- wydawcahttps://www.practest.com.pl/sklep/test/KKMiP
- wydawcahttps://www.practest.com.pl/sklep/test/KKM
- wydawcahttps://wydawnictwo.aeh.edu.pl/komunikacja-w-bliskich-zwiazkach-teoria-i-metoda-badania/
- artykuł open accesshttps://pressto.amu.edu.pl/index.php/cis/article/view/27763
- artykuł open accesshttps://doi.org/10.14746/cis.2020.50.9
Uwagi
Rozszerzona i pogłębiona wersja KKM (Kaźmierczak, Plopa). DO WERYFIKACJI: rok wydania, liczba pozycji, skale, normy, alfa.
Baza ma charakter informacyjny. Treści pozycji testowych i pełne normy podlegają prawom autorskim wydawców. Dane oznaczone [DO WERYFIKACJI] wymagają potwierdzenia w źródle pierwotnym. Ostatnia aktualizacja wpisu: 2026-07-17.