Kwestionariusze „Klasa wobec mnie", „Ja wobec klasy"
Nieprzystosowanie społeczne ucznia w klasie szkolnej: zachowania kolegów wobec ucznia (Klasa wobec mnie) i przekonania ucznia o własnych zachowaniach wobec kolegów (Ja wobec klasy)
Podstawowe informacje
- Autorzy oryginału
- Zwierzyńska, Matuszewski (2006)
- Grupa docelowa
- uczniowie klas IV-VI szkoły podstawowej oraz I-III gimnazjum
- Czas badania
- ok. 30 minut, bez ograniczenia czasowego
- Procedura
- badanie indywidualne (tak określa je wydawca)
Co bada ten test
Narzędzie opisuje, jak układają się relacje ucznia z klasą, i robi to z dwóch stron naraz. Składa się z pary kwestionariuszy, które wypełnia ten sam uczeń. Pierwszy, "Klasa wobec mnie" (A), dotyczy zachowań koleżanek i kolegów wobec badanego: tego, czego doświadcza ze strony grupy. Drugi, "Ja wobec klasy" (B), dotyczy przekonań dziecka o własnych zachowaniach wobec rówieśników: tego, co samo, jak sądzi, wnosi do tych relacji. Wynik obliczony na podstawie obu kwestionariuszy stanowi ogólną miarę nieprzystosowania społecznego dziecka w klasie szkolnej.
Sens tej konstrukcji polega na zestawieniu obu perspektyw. Sam opis doświadczanych zachowań rówieśników mówi o pozycji ucznia w grupie, ale nie mówi o jego udziale w tworzeniu tej sytuacji. Sam opis własnych zachowań pokazuje, jak dziecko siebie widzi, ale nie mówi, jak reaguje na to klasa. Dopiero razem pozwalają odróżnić ucznia biernie izolowanego od ucznia, którego zachowania współtworzą dystans, oraz ucznia, który uważa się za życzliwego, choć nie odbiera od klasy niczego, co by to potwierdzało. To rozróżnienie ma bezpośrednie przełożenie na planowanie pomocy: w jednym przypadku pracuje się z grupą, w drugim z umiejętnościami dziecka.
Zakres tematyczny obu kwestionariuszy jest szeroki. Katalog testów Uniwersytetu Gdańskiego wymienia jako obszary badania stosunki szkolne, wsparcie, zagrożenie, docenianie, egocentryzm, agresywność, asymilację i izolację. Rozkład tych obszarów między kwestionariusz A i B nie jest w tym źródle wskazany; układ treści sugeruje, że wsparcie, zagrożenie i docenianie opisują to, co uczeń otrzymuje od klasy, a egocentryzm, agresywność, asymilacja i izolacja to, co sam wnosi, ale przypisanie to wymaga potwierdzenia w podręczniku DO WERYFIKACJI.
Narzędzie opracowali Elżbieta Zwierzyńska i Andrzej Matuszewski, a podręcznik wydało w 2006 roku Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie. Normalizację przeprowadzono na dzieciach w wieku od 10 do 15 lat, a narzędzie przeznaczono dla uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej oraz klas I-III dawnego gimnazjum. Trzeba od razu powiedzieć rzecz istotną: jest to metoda praktycznie nieudokumentowana w źródłach otwartych. Nie istnieje publikacja recenzowana z arkuszem ani z pełną charakterystyką psychometryczną, a wydawca został zlikwidowany.
Typowe zastosowanie
Narzędzie kierowano do szkół podstawowych i gimnazjów, do pracy z uczniami mającymi trudności z przystosowaniem się i nawiązaniem relacji z klasą, oraz do poradni psychologiczno-pedagogicznych, w pracy z dziećmi z trudnościami w kontaktach z innymi. Typowe zastosowanie to pogłębienie diagnozy po sygnale od wychowawcy: dziecko wycofane, pomijane w zabawach, skarżące się na dokuczanie albo przeciwnie, wchodzące w konflikty z rówieśnikami. Wartością narzędzia w tej roli jest to, że pozwala odróżnić dwie sytuacje wyglądające podobnie z zewnątrz: ucznia odrzucanego mimo poprawnych zachowań i ucznia, którego własne zachowania współtworzą dystans. W badaniach naukowych metoda pojawia się dziś głównie w bibliografiach jako pozycja odniesienia, a nie jako zastosowane narzędzie pomiaru; nie znaleziono recenzowanej pracy empirycznej, w której posłużono by się nią do zbierania danych.
Wymiary i podskale
Kwestionariusz A: "Klasa wobec mnie"
Opis zachowań koleżanek i kolegów z klasy wobec badanego, czyli tego, czego uczeń doświadcza ze strony grupy. Do tej części odnoszą się prawdopodobnie obszary wsparcia, zagrożenia i doceniania wymienione w opisach katalogowych narzędzia, przy czym przypisanie to nie zostało potwierdzone w podręczniku DO WERYFIKACJI.
Kwestionariusz B: "Ja wobec klasy"
Przekonania dziecka na temat własnych zachowań wobec koleżanek i kolegów z klasy. Do tej części odnoszą się prawdopodobnie obszary egocentryzmu, agresywności, asymilacji i izolacji, również bez potwierdzenia w podręczniku DO WERYFIKACJI. Uwaga interpretacyjna: jest to samoopis przekonań ucznia, a nie obiektywny zapis jego zachowania.
Wynik łączny (nieprzystosowanie społeczne w klasie)
Wskaźnik obliczany na podstawie obu kwestionariuszy, stanowiący ogólną miarę nieprzystosowania społecznego dziecka w klasie szkolnej. Sposób jego wyliczenia (suma, średnia czy inna procedura) oraz zakres wyniku nie są opisane w źródłach otwartych i znajdują się wyłącznie w podręczniku DO WERYFIKACJI.
Jak wygląda badanie
- Budowa pozycji
- Para kwestionariuszy samoopisowych na papierze, wypełnianych przez tego samego ucznia: A dotyczy zachowań klasy wobec niego, B jego zachowań wobec klasy. Liczba pozycji w każdym z kwestionariuszy, sposób ich sformułowania oraz przypisanie do obszarów treściowych nie są dostępne w żadnym źródle otwartym i znajdują się wyłącznie w podręczniku z 2006 roku DO WERYFIKACJI. Komplet materiałów obejmuje podręcznik, arkusz, klucz i normy. Treści pozycji nie są tu reprodukowane.
- Skala odpowiedzi
- Format odpowiedzi nie jest opisany w źródłach otwartych DO WERYFIKACJI. Znany jest natomiast czas i tryb badania: wypełnienie obu kwestionariuszy zajmuje przeciętnie około pół godziny, a czas nie jest ograniczony, przy czym istotne jest, by badany odpowiedział na wszystkie pytania. Narzędzie zaprojektowano do badań indywidualnych. Wydawca zaznacza, że przy stosowaniu grupowym trzeba liczyć się z dłuższym czasem wypełniania i zadbać o to, by dzieci nie porozumiewały się między sobą, co przy pytaniach o zachowania konkretnych rówieśników jest warunkiem sensowności odpowiedzi.
- Normy i interpretacja
- Normalizację przeprowadzono na dzieciach w wieku od 10 do 15 lat, co odpowiada deklarowanemu zakresowi stosowania: klasy IV-VI szkoły podstawowej oraz klasy I-III dawnego gimnazjum. Po reformie ustroju szkolnego przekłada się to w przybliżeniu na klasy IV-VIII obecnej szkoły podstawowej, ale należy sprawdzić w podręczniku, czy tabele obejmują najstarsze roczniki DO WERYFIKACJI. Wszystko pozostałe pozostaje nieznane poza podręcznikiem. Nie są dostępne: typ wyniku przeliczonego, liczebność i sposób doboru próby normalizacyjnej, rok jej przeprowadzenia, ewentualny podział norm według płci ani żadne współczynniki rzetelności i dane o trafności. Stan ten sprawdzono w lipcu 2026 roku i nie znaleziono ani jednej recenzowanej publikacji podającej te informacje. Tabele przeliczeniowe nie są tu reprodukowane. Nie ma progu klinicznego; narzędzie opisuje nasilenie trudności w relacjach klasowych na tle grupy odniesienia, a nie stwierdza nieprzystosowania jako kategorii diagnostycznej.
Mocne strony i ograniczenia
Mocne strony
- •Dwukierunkowa konstrukcja: bada jednocześnie to, czego uczeń doświadcza od klasy, i to, co sam, jak sądzi, wnosi do relacji, co pozwala odróżnić bierną izolację od trudności współtworzonych przez samo dziecko
- •Wynik łączny daje jedną, prostą do zakomunikowania miarę nieprzystosowania społecznego w klasie, użyteczną w rozmowie ze szkołą i rodzicami
- •Zakres treściowy obejmuje zarówno zjawiska negatywne (zagrożenie, agresywność, izolacja), jak i pozytywne (wsparcie, docenianie, asymilacja), więc opisuje nie tylko problem, ale i zasoby ucznia w grupie
- •Krótkie: oba kwestionariusze wypełnia się przeciętnie w około pół godziny, bez limitu czasu
- •Zaprojektowane pod praktykę poradnianą i szkolną, z jasno wskazanym adresatem
Ograniczenia
- •Narzędzie jest praktycznie nieudokumentowane publicznie. Stan na lipiec 2026: brak publikacji recenzowanej z arkuszem, z liczbą pozycji, z rzetelnością, trafnością albo charakterystyką próby normalizacyjnej. Wszystkie te dane są dostępne wyłącznie w podręczniku z 2006 roku
- •Wydawca (Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej) został zlikwidowany, a jego zadania przejął Ośrodek Rozwoju Edukacji; narzędzie nie ma dziś jasnej ścieżki dystrybucji handlowej
- •Podręcznik ma prawie dwadzieścia lat, a normy nie były publicznie aktualizowane. W obszarze relacji rówieśniczych to szczególnie dotkliwe, bo od 2006 roku zmieniło się środowisko społeczne dzieci, w tym rola kontaktów online i cyberprzemocy, których narzędzie w ogóle nie obejmuje
- •Zakres stosowania odwołuje się do gimnazjum, które już nie istnieje, co utrudnia przełożenie norm na obecną strukturę klas
- •Obie części to samoopis tego samego ucznia, więc nie mamy tu dwóch niezależnych źródeł informacji. Kwestionariusz B mierzy przekonania dziecka o własnych zachowaniach, a nie ich obserwowalny obraz; do porównania potrzebne są dane od nauczyciela, rówieśników albo z obserwacji
- •Brak skali kontrolnej aprobaty społecznej. Przy pytaniach o własną agresywność i egocentryzm jest to istotny brak, bo tendencja do przedstawiania się w dobrym świetle działa tu bardzo silnie [DO WERYFIKACJI: czy podręcznik przewiduje jakąkolwiek kontrolę tego zniekształcenia]
- •Metoda przeznaczona jest do badań indywidualnych; przy stosowaniu klasowym wyniki łatwo zniekształcić, jeśli uczniowie porozumiewają się w trakcie wypełniania
- •Etycznie wymaga ostrożności: pytania dotyczą konkretnych osób z klasy, więc wyniki nie mogą trafić do wychowawcy w formie umożliwiającej identyfikację, a badanie nie powinno pogłębiać stygmatyzacji ucznia
- •Źródło internetowe wydawcy szkoleniowego opisujące metodę (imaestra.pl) przestało istnieć; domena nie rozwiązuje się w DNS (sprawdzono 2026-07-21), a opis dostępny jest wyłącznie w migawce Web Archive z 25 stycznia 2014 roku
Budowa
- Wersje
- papier-ołówek
Podskale
Stosunki szkolne
Wsparcie
Zagrożenie
Docenianie
Egocentryzm
Agresywność
Asymilacja
Izolacja
Obliczanie wyników
- Metoda
- wynik łączny z obu kwestionariuszy jako ogólna miara nieprzystosowania społecznego dziecka w klasie
- Pozycje odwrócone
- brak danych (do weryfikacji)
Jak policzyć wynik
Krok 1: przeprowadź badanie w kolejności przewidzianej przez podręcznik i dopilnuj, aby uczeń odpowiedział na wszystkie pytania. Wydawca wyraźnie zaznacza, że czas nie jest ograniczony, ale komplet odpowiedzi jest warunkiem obliczenia wyniku. Braki w pojedynczych pozycjach psują wynik łączny.
Krok 2: policz osobno wynik kwestionariusza A i osobno kwestionariusza B według klucza. Nie łącz ich przedwcześnie: to właśnie różnica między nimi niesie informację diagnostyczną.
Krok 3: oblicz wynik łączny obu kwestionariuszy jako ogólną miarę nieprzystosowania społecznego dziecka w klasie, zgodnie z procedurą podręcznikową. Sposób jego wyliczenia nie jest opisany w źródłach otwartych, więc trzymaj się dokładnie instrukcji z podręcznika.
Krok 4: przelicz wyniki na wartości znormalizowane, korzystając z tabel właściwych dla wieku badanego. Jeżeli uczeń jest poza przedziałem 10-15 lat, nie przeliczaj wyniku na normy; pracuj na wynikach surowych i napisz to wprost.
Krok 5: interpretuj oba wyniki łącznie i w czterech możliwych układach. Niski wynik A przy niskim B to obraz ucznia funkcjonującego w klasie bez większych trudności. Niekorzystny wynik A przy korzystnym B sugeruje ucznia odrzucanego lub izolowanego mimo poprawnych zachowań, co kieruje uwagę na pracę z całą grupą. Korzystny wynik A przy niekorzystnym B może oznaczać ucznia, którego klasa toleruje, choć sam wycofuje się lub reaguje agresywnie, i wskazuje na pracę nad jego umiejętnościami. Niekorzystne oba wyniki to sytuacja najtrudniejsza, wymagająca równoległej pracy z dzieckiem i z klasą.
Krok 6: zawsze weryfikuj obraz z zewnątrz. Obie części wypełnia ten sam uczeń, więc nie masz tu niezależnego źródła. Uzupełnij badanie o rozmowę z wychowawcą, obserwację na przerwach oraz, jeśli to możliwe, o dane socjometryczne, zanim sformułujesz wniosek o nieprzystosowaniu.
Normy
Dane o normach wymagają weryfikacji w źródle pierwotnym.
- Próba normalizacyjna
- normalizacja na dzieciach w wieku 10-15 lat
Dostępność
- Typ
- Dostępność nieznana
- Wydawca / źródło
- Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej (CMPPP; instytucja zlikwidowana, następca: ORE) - NIE Pracownia Testów Psychologicznych PTP
English version(kliknij, aby rozwinąć)
- Name
- "The Class Towards Me" and "Me Towards the Class" Questionnaires (Klasa wobec mnie, Ja wobec klasy)
- Construct
- social maladjustment of a student in the school class: classmates' behaviors towards the student (The Class Towards Me) and the student's beliefs about their own behaviors towards classmates (Me Towards the Class)
- Target group
- school students
- Scoring
- combined score from both questionnaires as an overall measure of the child's social maladjustment in the class
- Procedure
- self-report; individual or group administration
- Notes
- Publication status should be checked: the publisher CMPPP was dissolved (2010, successor: ORE) and the instrument is likely out of current commercial distribution. Two questionnaires forming a single instrument (confirmed): The Class Towards Me (A) – classmates' behaviors towards the respondent, Me Towards the Class (B) – beliefs about one's own behaviors towards classmates. [TO VERIFY]: no open-access publication with the questionnaire sheet or full psychometric description (as of 2026-07) – item count, norms and reliability are available only in the CMPPP manual (2006); current availability.
Numerical data (reliability, norms, pricing) are shared with the Polish entry above.
Podgląd arkusza
Arkusz chroniony prawem autorskim – dostępny wyłącznie u wydawcy. Nie publikujemy podglądów testów komercyjnych.
Jak opisać w pracy dyplomowej
Zanim zdecydujesz się na to narzędzie w pracy dyplomowej, sprawdź, czy masz do niego fizyczny dostęp. Wydawca nie istnieje, a podręcznik krąży głównie w bibliotekach pedagogicznych i w obrocie antykwarycznym; bez podręcznika nie ma klucza ani norm, a bez nich wynik jest bezużyteczny.
Jeśli go używasz, w metodologii podaj: pełną nazwę obu kwestionariuszy, autorów (Elżbieta Zwierzyńska, Andrzej Matuszewski), rok i wydawcę podręcznika (2006, Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej), zakres stosowania, czas badania (około 30 minut), tryb indywidualny oraz sposób obliczania wyniku łącznego. Wypisz też z podręcznika liczbę pozycji, format odpowiedzi i współczynniki rzetelności, bo tych informacji nie da się zaczerpnąć z żadnego innego źródła, a recenzent będzie ich oczekiwał.
Koniecznie policz i zaraportuj rzetelność we własnej próbie, osobno dla obu kwestionariuszy. Przy narzędziu bez publicznie dostępnych danych psychometrycznych jest to jedyny dowód, że pomiar w Twoim badaniu w ogóle działał.
Zaplanuj drugie źródło danych. Ponieważ obie części to samoopis tego samego ucznia, zestaw je z oceną nauczyciela, z socjometrią klasową albo z obserwacją. Rozbieżność między obrazem własnym a zewnętrznym jest tu ciekawym wynikiem, a nie problemem.
Rozważ nowszą alternatywę. Maria Deptuła opublikowała w 2021 roku kwestionariusz do badania warunków rozwoju psychospołecznego w relacjach z rówieśnikami z klasy, przeznaczony dla uczniów czwartego, piątego i szóstego roku nauki, złożony z 21 pozycji ocenianych na skali pięciostopniowej, z pełną analizą psychometryczną i z narzędziem zamieszczonym w aneksie artykułu na wolnej licencji. Dla wielu tematów dotyczących relacji w klasie jest to dziś rozwiązanie lepiej udokumentowane i łatwiej dostępne.
Zadbaj o etykę. Pytania dotyczą zachowań konkretnych osób z klasy, więc konieczne są: zgoda rodziców lub opiekunów prawnych, zgoda dyrekcji, zgoda komisji etycznej uczelni oraz jednoznaczne zapewnienie uczniom, że nikt w klasie nie dowie się, co napisali. Wyników nie wolno przekazywać szkole w formie umożliwiającej identyfikację uczniów. Arkusza i klucza nie zamieszczaj w aneksie pracy.
Kiedy nie stosować tego narzędzia
- •Gdy nie masz dostępu do podręcznika z kluczem i normami; bez nich narzędzia nie da się rzetelnie zastosować, a wydawca już nie istnieje
- •Gdy badasz dzieci młodsze niż uczniowie klasy czwartej lub młodzież starszą niż piętnastolatkowie; normalizację przeprowadzono na dzieciach w wieku 10-15 lat
- •Gdy praca wymaga narzędzia o jawnych, publicznie sprawdzalnych parametrach psychometrycznych; w tym przypadku takich danych po prostu nie ma w źródłach otwartych
- •Gdy interesuje Cię przemoc rówieśnicza w rolach agresora i ofiary jako osobny przedmiot pomiaru; do tego służą narzędzia dedykowane
- •Gdy chcesz zbadać strukturę relacji w całej klasie, a nie sytuację pojedynczego ucznia; do tego właściwsze są techniki socjometryczne
- •Gdy przedmiotem zainteresowania są kontakty online i cyberprzemoc; narzędzie z 2006 roku w ogóle ich nie obejmuje
- •Gdy nie możesz zapewnić uczniom pełnej poufności odpowiedzi; przy pytaniach o zachowania konkretnych rówieśników brak poufności unieważnia pomiar i jest problemem etycznym
- •Gdy badanie miałoby być prowadzone grupowo bez możliwości dopilnowania, by uczniowie nie porozumiewali się między sobą
Przykładowe tematy prac i pytania badawcze
- Doświadczane zachowania rówieśników a przekonania ucznia o własnych zachowaniach wobec klasy: analiza rozbieżności
- Nieprzystosowanie społeczne w klasie a osiągnięcia szkolne uczniów klas IV-VI
- Relacje z rówieśnikami a lęk szkolny i motywacja do nauki
- Zgodność samooceny relacji klasowych z oceną wychowawcy i z pozycją socjometryczną ucznia
- Uczeń izolowany a uczeń odrzucany: różnicowanie dwóch wzorców trudności w relacjach klasowych
- Skuteczność zajęć integracyjnych w poprawie relacji rówieśniczych: badanie z pomiarem przed i po
- Porównanie narzędzi do badania relacji rówieśniczych w klasie szkolnej: przegląd metodologiczny polskich rozwiązań
- Relacje w klasie a poczucie własnej wartości uczniów w średnim wieku szkolnym
Tematy mają charakter inspiracji. Ostateczny zakres pracy uzgodnij z promotorem.
Co pokazują badania
Konstrukcja narzędzia i tryb badania
Zarchiwizowany opis dystrybutora (migawka Web Archive z 25 stycznia 2014 roku) podaje, że narzędzie składa się z zestawu dwóch kwestionariuszy: "Klasa wobec mnie" (A), dotyczącego zachowań koleżanek i kolegów z klasy wobec badanego, oraz "Ja wobec klasy" (B), badającego przekonania dziecka o własnych zachowaniach wobec rówieśników. Wynik obliczony na podstawie obu kwestionariuszy stanowi ogólną miarę nieprzystosowania społecznego dziecka w klasie szkolnej. Przeciętny czas wypełnienia obu części to około pół godziny, bez ograniczenia czasowego, ale z wymogiem udzielenia odpowiedzi na wszystkie pytania. Narzędzie przeznaczono do badań indywidualnych; przy stosowaniu grupowym wydawca zaleca liczyć się z dłuższym czasem i zadbać o to, by dzieci się nie porozumiewały. Adresatami są uczniowie klas IV-VI szkoły podstawowej oraz klas I-III gimnazjum, a zastosowanie obejmuje szkoły oraz poradnie psychologiczno-pedagogiczne.
źródłoObszary treściowe i zakres normalizacji
Katalog testów Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego (kwiecień 2024) wymienia narzędzie pod nazwą "Klasa wobec mnie. Ja wobec klasy" ze skrótem KWM i autorami Zwierzyńska oraz Matuszewski. Komplet obejmuje podręcznik, arkusz, klucz i normy. Jako przedmiot badania podano stosunki szkolne, wsparcie, zagrożenie, docenianie, egocentryzm, agresywność, asymilację i izolację, a w uwagach zaznaczono, że normalizacja została przeprowadzona na dzieciach w wieku 10-15 lat. Katalog nie wskazuje, które z tych obszarów należą do kwestionariusza A, a które do B.
źródłoObecność w piśmiennictwie naukowym
W polskiej literaturze pedagogicznej narzędzie funkcjonuje głównie jako pozycja bibliograficzna, a nie jako zastosowana metoda pomiaru. Maria Deptuła, opisując prace nad własnym kwestionariuszem relacji rówieśniczych, wymienia podręcznik Zwierzyńskiej i Matuszewskiego (2006) wśród analizowanych sposobów badania pozycji jednostki w grupie rówieśniczej i samopoczucia w relacjach z rówieśnikami. Podobnie w pracach o przystosowaniu szkolnym dzieci (np. Kwiatkowska, 2020, Annales UMCS sectio J, 33(2), 35-50) pozycja ta pojawia się w bibliografii, ale nie wśród zastosowanych narzędzi. Nie znaleziono recenzowanej pracy empirycznej, w której zebrano by dane tym narzędziem (stan na lipiec 2026).
źródłoNowsza, otwarcie udokumentowana alternatywa
Deptuła opublikowała w 2021 roku kwestionariusz do badania warunków rozwoju psychospołecznego w relacjach z rówieśnikami z klasy, przeznaczony dla uczniów czwartego, piątego i szóstego roku nauki w szkole podstawowej. Narzędzie tworzy 21 pozycji ocenianych na skali pięciostopniowej, a wnioskowanie dotyczy możliwości zaspokojenia przez ucznia potrzeb akceptacji i bezpieczeństwa. Analizy psychometryczne oparto na badaniach przekrojowych obejmujących 910 uczniów oraz na badaniach podłużnych z trzema pomiarami (kolejno 304, 299 i 281 uczniów), z oceną mocy dyskryminacyjnej pozycji, rzetelności metodą alfa Cronbacha i powtórzonego pomiaru oraz trafności teoretycznej metodą analizy czynnikowej. Kwestionariusz zamieszczono w aneksie artykułu, udostępnionego na licencji Creative Commons.
źródłoDane wydawnicze i status metody
Podręcznik ukazał się pod tytułem Kwestionariusze "Klasa wobec mnie", "Ja wobec klasy". Podręcznik, autorstwa Elżbiety Zwierzyńskiej i Andrzeja Matuszewskiego, nakładem Centrum Metodycznego Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie w 2006 roku. Wydawca ten został zlikwidowany, a jego zadania przejął Ośrodek Rozwoju Edukacji, w związku z czym narzędzie znajduje się prawdopodobnie poza bieżącą dystrybucją handlową. Nie jest ono metodą Pracowni Testów Psychologicznych PTP i nie figuruje w katalogu tego wydawcy.
źródłoPodobne narzędzia
Kwestionariusz warunków rozwoju psychospołecznego w relacjach z rówieśnikami (Deptuła, 2021)
Nowsze narzędzie o tym samym przedmiocie, ale z jawną dokumentacją psychometryczną i z arkuszem opublikowanym w aneksie artykułu na wolnej licencji. 21 pozycji, skala pięciostopniowa, dla uczniów czwartego, piątego i szóstego roku nauki. Dla większości prac dyplomowych dziś praktyczniejszy wybór. Brak osobnego wpisu w tej bazie.
Tej samej autorki, ale technika projekcyjna opisująca obraz stosunków interpersonalnych związanych z nauką szkolną. Daje materiał jakościowy, trudniejszy do skwantyfikowania, za to odsłania treści, których dziecko nie poda wprost.
Skupia się wyłącznie na przemocy rówieśniczej i rozdziela role agresora i ofiary. Węższy zakres, ale precyzyjniejszy tam, gdzie problemem jest dokuczanie, a nie ogólna jakość relacji w klasie.
Narzędzia do Rozpoznawania Zagrożeń Społecznych w Szkole
Obejmuje przemoc rówieśniczą, alienację i wsparcie społeczne na poziomie środowiska szkolnego, a nie relacji pojedynczego ucznia z jego klasą.
Kwestionariusz "Ja i moja szkoła"
Tych samych autorów, ale dotyczy stosunku ucznia do nauki i lęku szkolnego, a nie relacji z rówieśnikami. Naturalne uzupełnienie, gdy chcesz opisać funkcjonowanie ucznia w szkole całościowo.
Kwestionariusz Mocnych Stron i Trudności (SDQ)
Przesiew trudności emocjonalnych i behawioralnych z osobną skalą problemów rówieśniczych i skalą zachowań prospołecznych, wypełniany także przez rodzica i nauczyciela. Dostarcza niezależnego spojrzenia z zewnątrz, którego opisywane narzędzie nie zapewnia.
Bibliografia
- Zwierzyńska E., Matuszewski A. (2006). Kwestionariusze „Klasa wobec mnie", „Ja wobec klasy". Podręcznik. Warszawa: CMPPP.
Źródła
- innehttps://web.archive.org/web/20140125233437/http://imaestra.pl:80/oferta/testy-psychologiczne/klasa_wobec_mnie/
- innehttps://books.google.com/books/about/Kwestonariusze_Klasa_wobec_mnie_Ja_wobec.html?id=DGuTygAACAAJ
- dokument źródłowydocs/baza_testow_v0.1.md
- repozytoriumhttps://wns.ug.edu.pl/sites/wns.ug.edu.pl/files/_nodes/strona/36861/files/042024-katalog-testow.pdf
- repozytoriumhttps://repozytorium.ukw.edu.pl/handle/item/7963
- innehttps://search.worldcat.org/title/kwestionariusze-klasa-wobec-mnie-ja-wobec-klasy-podrecznik/oclc/749813444
Uwagi
Status wydawniczy - sprawdzać: wydawca CMPPP zlikwidowany (2010, następca ORE), narzędzie prawdopodobnie poza bieżącą dystrybucją handlową. Dwa kwestionariusze tworzące jedno narzędzie (potwierdzone): Klasa wobec mnie (A) – zachowania kolegów wobec badanego, Ja wobec klasy (B) – przekonania o własnych zachowaniach wobec kolegów; służy do oceny poziomu nieprzystosowania ucznia w klasie. DO WERYFIKACJI: brak publikacji OA z arkuszem lub pełnym opisem psychometrycznym (stan 2026-07) – liczba pozycji, normy i rzetelność tylko w podręczniku CMPPP (2006); aktualna dostępność. DO WERYFIKACJI: zrodlo nieaktywne (kontrola 2026-07-20): imaestra.pl (domena nie rozwiazuje sie w DNS) - wymaga zastapienia. KOREKTA: wcześniejszy opis mówił o badaniu indywidualnym lub grupowym, natomiast wydawca określa narzędzie jako przeznaczone do badań indywidualnych. DO WERYFIKACJI: liczba pozycji, format odpowiedzi, rzetelność, sposób liczenia wyniku łącznego oraz przypisanie ośmiu obszarów do kwestionariuszy A i B. Stan na lipiec 2026: nie istnieje ani jedna publikacja recenzowana z danymi empirycznymi uzyskanymi tym narzędziem, a domena wydawcy (imaestra.pl) nie ma już rekordu DNS - jedynym źródłem pozostaje snapshot archiwalny. Dla badań nad relacjami w klasie lepiej udokumentowaną alternatywą jest kwestionariusz Deptuły (2021, N = 910 wraz z badaniami podłużnymi, arkusz w aneksie na licencji Creative Commons, repozytorium UKW).
Baza ma charakter informacyjny. Treści pozycji testowych i pełne normy podlegają prawom autorskim wydawców. Dane oznaczone [DO WERYFIKACJI] wymagają potwierdzenia w źródle pierwotnym. Ostatnia aktualizacja wpisu: 2026-07-17.