Test Figury Złożonej Reya-Osterrietha
Rey-Osterrieth Complex Figure Test
pamięć wzrokowa (niewerbalna), funkcje wzrokowo-przestrzenne i wzrokowo-konstrukcyjne, planowanie i organizacja czynności, uwaga oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa
Podstawowe informacje
- Autorzy oryginału
- André Rey (opracowanie figury); Paul-Alexander Osterrieth (standaryzacja i system punktacji) (1941)
- Polska adaptacja
- Barbara Strupczewska (polski podręcznik i normalizacja) (1990)
- Grupa docelowa
- dzieci, młodzież i dorośli; klinicznie osoby z podejrzeniem uszkodzenia mózgu, otępienia, dysfunkcji wzrokowo-przestrzennych i deficytów pamięci niewerbalnej
- Czas badania
- krótkie; kopiowanie kilka minut, odtworzenie natychmiastowe po ok. 3 min, odtworzenie odroczone po ok. 30 min
- Procedura
- wykonaniowy; badanie indywidualne, prowadzone i punktowane przez przeszkolonego badającego
Co bada ten test
Test Figury Złożonej Reya-Osterrietha to jedna z najważniejszych metod oceny pamięci wzrokowej i funkcji wzrokowo-przestrzennych. Zadanie jest z pozoru proste: badany dostaje wzór złożonej figury geometrycznej i ma ją najpierw jak najdokładniej przerysować, a po pewnym czasie odtworzyć z pamięci, już bez wzoru. Dzięki temu jedno narzędzie pozwala oddzielić dwie różne rzeczy: to, jak człowiek radzi sobie z odwzorowaniem skomplikowanego materiału wzrokowego, oraz to, ile z tego materiału jest w stanie zapamiętać.
Badanie ma zwykle trzy fazy. Najpierw następuje kopiowanie z wzoru, które obciąża przede wszystkim funkcje wzrokowo-konstrukcyjne, planowanie i organizację pracy. Potem, po krótkiej przerwie, badany odtwarza figurę z pamięci (odtworzenie natychmiastowe), a po dłuższym odstępie, zwykle około pół godziny, robi to ponownie (odtworzenie odroczone). Porównanie tych trzech wyników jest sercem interpretacji: dobre kopiowanie i słabe odtworzenie wskazuje na deficyt pamięci wzrokowej przy zachowanych funkcjach konstrukcyjnych, a słabe kopiowanie od początku – na zaburzenia wzrokowo-przestrzenne lub wykonawcze.
W ocenie liczy się nie tylko wynik liczbowy, ale też sposób pracy. Doświadczony badający zwraca uwagę na strategię rysowania: czy badany zaczyna od głównej struktury figury i dobudowuje detale w sposób zorganizowany, czy też rysuje fragmentarycznie, element po elemencie, bez planu. Zdezorganizowana, chaotyczna strategia bywa sygnałem dysfunkcji wykonawczych i okolic czołowych, nawet gdy sama liczba punktów jest jeszcze zadowalająca. To właśnie ta podwójna warstwa – wynik ilościowy i jakościowa analiza organizacji – czyni test tak cenionym.
Punktacja opiera się na podziale figury na osiemnaście wyodrębnionych elementów, z których każdy ocenia się pod względem poprawności kształtu i właściwego umieszczenia. Maksymalny wynik w każdym warunku wynosi trzydzieści sześć punktów. Test jest wrażliwy na uszkodzenia różnych okolic mózgu i na wiele chorób neurologicznych i psychicznych, dlatego stanowi standardowy element rozbudowanych baterii neuropsychologicznych.
Typowe zastosowanie
Standardowy element baterii neuropsychologicznych do oceny pamięci wzrokowej i funkcji wzrokowo-przestrzennych. Stosuje się go w diagnostyce otępień (choroba Alzheimera, otępienie naczyniopochodne i czołowo-skroniowe), po urazach czaszkowo-mózgowych i udarach, w chorobie Parkinsona, padaczce (zwłaszcza skroniowej), a także w psychiatrii (schizofrenia, zaburzenia odżywiania, ADHD) oraz w diagnostyce rozwojowej u dzieci. W badaniach naukowych służy jako miara pamięci niewerbalnej i organizacji wzrokowo-przestrzennej oraz do różnicowania profilu deficytów po uszkodzeniach różnych okolic mózgu.
Wymiary i podskale
Kopiowanie (copy)zakres 0–36
Przerysowanie figury z wzoru. Obciąża funkcje wzrokowo-konstrukcyjne, planowanie i organizację czynności. Wynik i strategia kopiowania mówią o tym, jak badany postrzega i porządkuje złożony materiał wzrokowy.
Odtworzenie natychmiastowe (immediate recall)zakres 0–36
Odtworzenie figury z pamięci wkrótce po kopiowaniu (ok. 3 min), bez wzoru. Ocenia wstępne zapamiętanie złożonego materiału wzrokowego i przejście od spostrzeżenia do reprezentacji pamięciowej.
Odtworzenie odroczone (delayed recall)zakres 0–36
Ponowne odtworzenie figury po dłuższym odstępie (ok. 30 min). Ocenia trwałość śladu pamięciowego materiału niewerbalnego. Duży spadek względem kopiowania wskazuje na deficyt pamięci wzrokowej.
Jak wygląda badanie
- Budowa pozycji
- Materiałem jest jedna złożona figura geometryczna prezentowana jako wzór do przerysowania. Do oceny dzieli się ją na osiemnaście wyodrębnionych elementów, z których każdy punktuje się osobno pod względem poprawności kształtu i położenia. Nie są to pozycje kwestionariuszowe, lecz kryteria oceny rysunku. Konkretny wzór figury jest objęty konwencją nieujawniania materiału testowego i nie jest tu reprodukowany – opisany jest jedynie sposób punktacji. Do powtórnych badań stosuje się figury równoległe (np. figurę Taylora), aby ograniczyć efekt uczenia się.
- Skala odpowiedzi
- Badanie prowadzi się indywidualnie, przy stole. Badany rysuje ołówkiem na czystej kartce; przy kopiowaniu ma przed sobą wzór, przy odtworzeniach rysuje wyłącznie z pamięci. Badający nie ingeruje w sposób rysowania, ale obserwuje i notuje strategię oraz kolejność powstawania elementów, często zmieniając kolor ołówka na kolejnych etapach, aby móc później odtworzyć przebieg pracy. Czas kopiowania nie jest zwykle limitowany, a odstępy do odtworzeń są ustalone. Każdy z osiemnastu elementów ocenia się w skali od zera do dwóch punktów.
- Normy i interpretacja
- Interpretacja opiera się na normach zależnych od wieku, a w części opracowań także płci, i wyraża się w percentylach, a nie w jednym progu odcięcia. Osobno interpretuje się wynik kopiowania i wyniki odtworzeń, bo mówią o różnych funkcjach. Kluczowa jest różnica między kopiowaniem a odtworzeniem: jej wielkość informuje o sprawności pamięci wzrokowej niezależnie od poziomu funkcji konstrukcyjnych. Polskie normy zawiera podręcznik Barbary Strupczewskiej z 1990 roku; są to jednak dane starsze, a dokładne tabele nie są dostępne w otwartych źródłach. Warto pamiętać, że interpretacja wyłącznie ilościowa jest niepełna – równie ważna jest jakościowa analiza organizacji rysunku. Żaden pojedynczy wynik nie jest rozpoznaniem.
Mocne strony i ograniczenia
Mocne strony
- •Jedno zadanie pozwala ocenić i funkcje wzrokowo-konstrukcyjne, i pamięć wzrokową, przez porównanie kopiowania z odtworzeniami
- •Bardzo wysoka zgodność między badającymi przy systemie Osterrietha, co czyni wynik powtarzalnym
- •Bogata warstwa jakościowa: analiza strategii i organizacji rysunku wykrywa dysfunkcje wykonawcze niewidoczne w samym wyniku liczbowym
- •Klasyczna metoda z ogromną literaturą i normami dla różnych grup wiekowych, w tym polskimi (Strupczewska, 1990)
- •Wrażliwa na uszkodzenia wielu okolic mózgu i na szerokie spektrum chorób neurologicznych i psychicznych
Ograniczenia
- •Punktacja bywa czasochłonna i wymaga przeszkolenia; przy niedoświadczonym badającym rośnie ryzyko niezgodności ocen mimo dobrych wskaźników w badaniach
- •Silny efekt uczenia się figury: bez form równoległych powtórne badanie tym samym wzorem jest niemiarodajne
- •Polskie normy pochodzą ze starszej publikacji (1990) i są trudno dostępne, a ich tabele nie są otwarte
- •Wynik zależy od sprawności grafomotorycznej i wzroku – deficyt obwodowy łatwo pomylić z poznawczym
- •Sama liczba punktów bez analizy jakościowej organizacji rysunku daje niepełny obraz funkcjonowania
Budowa
- Format odpowiedzi
- zadanie wykonaniowe: badany najpierw kopiuje złożoną figurę geometryczną z wzoru, a następnie odtwarza ją z pamięci; badający punktuje 18 wyodrębnionych elementów pod względem poprawności i położenia
- Wersje
- wersja klasyczna Reya-Osterrietha (figura A)
- polski podręcznik Strupczewskiej (1990, COMPWZ MEN) z normami krajowymi
- wersje komercyjne z rozszerzoną punktacją (m.in. Meyers i Meyers, PAR)
- figura Taylora jako forma równoległa do powtórnych badań
Podskale
Kopiowanie (copy)
- Zakres: 0–36
Odtworzenie natychmiastowe (immediate recall, ok. 3 min)
- Zakres: 0–36
Odtworzenie odroczone (delayed recall, ok. 30 min)
- Zakres: 0–36
Obliczanie wyników
- Metoda
- suma punktów z 18 elementów figury, każdy oceniany od 0 do 2 pkt pod względem poprawności odwzorowania i położenia; maksymalnie 36 pkt w każdym warunku (kopiowanie, odtworzenie natychmiastowe, odtworzenie odroczone)
- Zakres wyniku
- 0–36
- Pozycje odwrócone
- brak pozycji odwróconych
- Uwagi
- Test wykonaniowy oceniany przez badającego – pozycje odwrócone nie mają zastosowania. Każdy z 18 elementów punktuje się według kryteriów: element poprawny i dobrze umieszczony 2 pkt, poprawny lecz źle umieszczony lub zniekształcony ale rozpoznawalny mniej (1 lub 0,5 pkt zależnie od wariantu), element nierozpoznawalny lub pominięty 0 pkt. Interpretacyjnie porównuje się wynik kopiowania (funkcje wzrokowo-konstrukcyjne) z wynikami odtworzeń (pamięć wzrokowa) oraz analizuje strategię i organizację rysunku. Konkretny wzór figury nie jest tu reprodukowany.
Jak policzyć wynik
Punktuje badający, a nie badany, i robi to osobno dla każdego z trzech warunków: kopiowania, odtworzenia natychmiastowego i odtworzenia odroczonego. Zasada jest ta sama we wszystkich fazach: figurę dzieli się na osiemnaście wyodrębnionych elementów i każdy ocenia niezależnie pod względem dwóch kryteriów jednocześnie – poprawności kształtu i właściwego umieszczenia względem reszty rysunku. Element narysowany poprawnie i we właściwym miejscu daje dwa punkty, element rozpoznawalny, ale zniekształcony lub przesunięty, daje mniej, a element nierozpoznawalny lub pominięty zero. Maksymalny wynik każdego warunku to trzydzieści sześć punktów.
Najważniejsza w interpretacji jest nie pojedyncza liczba, lecz porównanie warunków. Zapisz wynik kopiowania osobno od wyników odtworzeń, bo mówią o różnych funkcjach: kopiowanie o zdolnościach wzrokowo-konstrukcyjnych i planowaniu, odtworzenia o pamięci wzrokowej. Policz różnicę między kopiowaniem a odtworzeniem odroczonym – jej wielkość jest miarą tego, ile materiału badany utrzymał w pamięci niezależnie od jakości samego kopiowania.
Oprócz punktów notuj przebieg pracy: od czego badany zaczął, w jakiej kolejności powstawały elementy, czy rysował w sposób zorganizowany, wychodząc od głównej struktury, czy fragmentarycznie. Ta analiza jakościowa jest równoprawnym źródłem informacji i często wykrywa dysfunkcje wykonawcze niewidoczne w samym wyniku liczbowym. Wynik surowy odnieś do norm dla wieku (i płci) – w polskiej praktyce do podręcznika Strupczewskiej – i wyraź jako pozycję na tle grupy.
Typowe błędy: niespójne stosowanie kryteriów punktacji przez nieprzeszkolonego badającego; powtarzanie badania tym samym wzorem bez formy równoległej, co zawyża odtworzenie wskutek uczenia się; pomijanie analizy jakościowej i poprzestanie na liczbie punktów; oraz interpretowanie wyniku bez odniesienia do wieku badanego.
Normy
Dane o normach wymagają weryfikacji w źródle pierwotnym.
- Typ norm
- normy zależne od wieku (i płci) w podziale na warunki; interpretacja przez pozycję na tle grupy odniesienia (percentyle), nie jeden punkt odcięcia
- Interpretacja
- Wynik każdego warunku (0-36 pkt) odnosi się do norm dla wieku, a w części opracowań także płci. Niższy wynik kopiowania wskazuje na deficyty wzrokowo-konstrukcyjne i planowania, a wyraźny spadek między kopiowaniem a odtworzeniem – na deficyt pamięci wzrokowej. Bardzo niskie wyniki (poniżej dolnych percentyli dla wieku) sugerują istotne zaburzenie funkcji wzrokowo-przestrzennych lub pamięci niewerbalnej. Polskie normy zawarte są w podręczniku Strupczewskiej (1990). DO WERYFIKACJI: dokładne tabele norm polskich (wartości percentylowe dla wieku i płci) – dostępne w podręczniku, nie w otwartych źródłach.
- Próba normalizacyjna
- oryginał Osterrieth (1944): wstępne dane standaryzacyjne dla 230 dzieci i 60 dorosłych; polska normalizacja: podręcznik Strupczewskiej (1990). DO WERYFIKACJI: liczebność i charakterystyka polskiej próby normalizacyjnej.
Psychometria
Dane psychometryczne wymagają weryfikacji w źródle pierwotnym.
- Stabilność (test-retest)
- Opisowo: przy powtórnych badaniach występuje efekt uczenia się figury, dlatego do retestu stosuje się formy równoległe (np. figurę Taylora). DO WERYFIKACJI: konkretne współczynniki test-retest z otwartego źródła.
- Trafność
- Zgodność między badającymi (rzetelność oceny) wysoka: dla systemu punktacji Osterrietha ok. 99%, dla systemu Meyersa ok. 94%. Trafność diagnostyczna potwierdzona w otępieniach (choroba Alzheimera, otępienie naczyniopochodne, czołowo-skroniowe), chorobie Parkinsona, urazach mózgu i zaburzeniach psychicznych; różnicuje deficyty wzrokowo-konstrukcyjne i pamięciowe.
Dostępność
- Typ
- Darmowy
- Zgoda autora / licencja
- Figura i klasyczny system punktacji Osterrietha to metoda o długiej historii, szeroko reprodukowana w literaturze neuropsychologicznej. Polskie normy pochodzą z podręcznika Barbary Strupczewskiej (Test Figury Złożonej Rey-Osterrieth'a, 1990, Centralny Ośrodek Metodyczny Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego MEN) – starsza publikacja, dostępna głównie w bibliotekach. Istnieją też płatne wersje komercyjne z rozbudowanymi systemami punktacji (m.in. Meyers i Meyers, PAR).
English version(kliknij, aby rozwinąć)
- Name
- Rey-Osterrieth Complex Figure Test (ROCF)
- Construct
- visual (nonverbal) memory, visuospatial and visuoconstructional functions, planning and organization, attention and visuomotor coordination
- Target group
- children, adolescents and adults; clinically people with suspected brain damage, dementia, visuospatial dysfunction and nonverbal memory deficits
- Response format
- performance task: the examinee first copies a complex geometric figure from a model, then reproduces it from memory; the examiner scores 18 identified elements for accuracy and placement
- Scoring
- sum of points from 18 figure elements, each scored 0-2 for accuracy and placement; maximum 36 points in each condition (copy, immediate recall, delayed recall). Interpretation compares the copy score (visuoconstruction) with recall scores (visual memory) and analyzes drawing strategy and organization
- Norms / interpretation
- age- (and sometimes sex-) dependent norms per condition, interpreted by position relative to a reference group (percentiles) rather than a single cut-off. A lower copy score indicates visuoconstructional and planning deficits; a marked drop between copy and recall indicates a visual memory deficit. Polish norms are in Strupczewska's manual (1990)
- Procedure
- performance-based; individual administration, scored by a trained examiner
- Administration time
- short; copy takes a few minutes, immediate recall after about 3 minutes, delayed recall after about 30 minutes
- Notes
- A classic method: the figure was devised by Rey (1941) and the scoring standardized by Osterrieth (1944). Polish norms are in Barbara Strupczewska's manual (1990, MEN); commercial versions with extended scoring also exist (e.g. Meyers and Meyers, PAR). Inter-rater reliability is high (Osterrieth scoring about 99%, Meyers about 94%). The figure itself is not reproduced here. [TO VERIFY]: exact Polish norm tables and sample size; numeric test-retest coefficients.
Numerical data (reliability, norms, pricing) are shared with the Polish entry above.
Wersja oryginalna (EN)
- Artykuł źródłowy
- https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8438146/
- Dostępność wersji EN
- Klasyczna metoda (Rey 1941, Osterrieth 1944) szeroko opisana w literaturze; komercyjne wersje z rozszerzoną punktacją (Meyers i Meyers) wydaje PAR. Protokół badania i punktacji opublikowany m.in. w Nature Protocols (Shin i wsp., 2006).
Podgląd arkusza
Arkusz chroniony prawem autorskim – dostępny wyłącznie u wydawcy (strona wydawcy). Nie publikujemy podglądów testów komercyjnych.
Jak opisać w pracy dyplomowej
W metodologii opisz narzędzie jako wykonaniową próbę pamięci wzrokowej i funkcji wzrokowo-przestrzennych, podając autorów oryginału (Rey 1941, Osterrieth 1944), zastosowany system punktacji (klasyczny osiemnastoelementowy, maksimum trzydzieści sześć punktów) oraz źródło norm (na przykład polski podręcznik Strupczewskiej z 1990 roku). Wymień trzy warunki badania i odstępy czasowe. Nie zamieszczaj wzoru figury w aneksie pracy – jego ujawnienie unieważnia narzędzie dla przyszłych badanych.
W wynikach raportuj osobno wyniki kopiowania i odtworzeń oraz ich różnicę, wraz ze średnimi i odchyleniami standardowymi. Rozważ opis strategii organizacji rysunku jako zmiennej jakościowej. Jeśli badasz tę samą osobę wielokrotnie, użyj form równoległych i wyraźnie to zaznacz, bo efekt uczenia się jest silny. Podaj, kto punktował rysunki i jakie miał przygotowanie, a przy większej próbie rozważ ocenę zgodności między dwoma niezależnymi sędziami, bo rzetelność oceny zależy od przeszkolenia.
Nie licz alfy Cronbacha jako wskaźnika rzetelności – dla pojedynczego zadania rysunkowego nie ma ona sensu; właściwe są zgodność między badającymi i rzetelność test-retest z formami równoległymi. W ograniczeniach odnieś się do zależności wyniku od sprawności grafomotorycznej i wzroku oraz do trudnej dostępności aktualnych polskich norm. Interpretacja kliniczna profilu deficytów należy do neuropsychologa lub psychologa klinicznego.
Kiedy nie stosować tego narzędzia
- •Gdy badany ma poważną wadę wzroku, niedowład lub drżenie ręki dominującej: wynik odzwierciedla wtedy deficyt obwodowy, a nie pamięć i funkcje wzrokowo-przestrzenne
- •Gdy chcesz wielokrotnie powtarzać badanie w krótkim czasie tym samym wzorem: silny efekt uczenia się wymaga form równoległych
- •Gdy nie dysponujesz normami dla wieku badanego: surowy wynik jest nieinterpretowalny, zwłaszcza u dzieci i osób starszych
- •Gdy oczekujesz szybkiego przesiewu w kilka minut: to metoda wymagająca czasu na trzy fazy, odstępy i staranną punktację
- •Gdy interesuje Cię pamięć werbalna: do tego służą testy uczenia się słów (np. CVLT), a nie figura Reya
Przykładowe tematy prac i pytania badawcze
- Pamięć wzrokowa mierzona odtworzeniem odroczonym figury Reya a nasilenie objawów otępienia u osób starszych
- Różnica między kopiowaniem a odtworzeniem figury Reya jako wskaźnik deficytu pamięci wzrokowej po udarze
- Strategia organizacji rysunku w teście figury Reya a funkcje wykonawcze u pacjentów z uszkodzeniem płatów czołowych
- Funkcje wzrokowo-przestrzenne u dzieci z trudnościami w uczeniu się: analiza wykonania figury złożonej
- Pamięć niewerbalna a padaczka skroniowa: wykonanie figury Reya w zależności od lateralizacji ogniska
- Deficyty wzrokowo-konstrukcyjne w chorobie Parkinsona w porównaniu z grupą kontrolną
Tematy mają charakter inspiracji. Ostateczny zakres pracy uzgodnij z promotorem.
Co pokazują badania
Struktura, punktacja i zgodność oceny
Przegląd zastosowań klinicznych figury złożonej opisuje jej pochodzenie (Rey 1941, standaryzacja Osterrieth 1944 na 230 dzieciach i 60 dorosłych) oraz klasyczny system punktacji dzielący figurę na 18 elementów po 0-2 punkty, z maksimum 36 punktów. Zgodność między badającymi jest wysoka: dla systemu Osterrietha ok. 99%, dla systemu Meyersa ok. 94%. Test stosuje się w otępieniach, chorobie Parkinsona, urazach mózgu i zaburzeniach psychicznych.
źródłoRóżnicowanie deficytów po uszkodzeniach różnych okolic (badanie polskie)
W polskich badaniach neuropsychologicznych figurę złożoną wykorzystuje się do różnicowania dysfunkcji poznawczych po uszkodzeniach różnych okolic kory (m.in. czołowej oraz potyliczno-ciemieniowej), analizując zarówno wynik ilościowy, jak i organizację czynności wzrokowo-przestrzennej. Wzorzec błędów i strategia rysowania różnią się w zależności od lokalizacji uszkodzenia.
źródłoPolska adaptacja i normy
Polski podręcznik testu opracowała Barbara Strupczewska (1990, Centralny Ośrodek Metodyczny Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego MEN); zawiera on polskie normy oraz wskazuje zastosowania do oceny poziomu strukturalizacji spostrzegania, uwagi i kontroli wzrokowo-ruchowej oraz pojemności bezpośredniej pamięci wzrokowej. Publikacja jest starsza i dostępna głównie w bibliotekach.
źródłoPodobne narzędzia
BVRT (Test Pamięci Wzrokowej Bentona)
Też ocenia pamięć wzrokową i funkcje wzrokowo-konstrukcyjne, ale opiera się na wielu prostszych wzorach odtwarzanych po krótkiej ekspozycji, a nie na jednej złożonej figurze z fazami kopiowania i odroczenia.
Ocenia głównie percepcję wzrokowo-ruchową przez kopiowanie zestawu prostych wzorów; nie rozdziela w takim stopniu funkcji konstrukcyjnych od pamięci i nie ma rozbudowanej fazy odtworzenia odroczonego.
CVLT (Kalifornijski Test Uczenia się Językowego)
Bada pamięć i uczenie się materiału werbalnego, a nie wzrokowego; stanowi naturalne uzupełnienie figury Reya, gdy trzeba porównać pamięć werbalną i niewerbalną.
DUM (Diagnozowanie Uszkodzeń Mózgu wg Hillersa)
Także obejmuje pamięć materiału figuralnego i przesiew w kierunku uszkodzeń mózgu, ale opiera się na innej procedurze i nie rozdziela faz kopiowania oraz odtworzenia jak figura Reya.
Bibliografia
- Rey, A. (1941). L'examen psychologique dans les cas d'encéphalopathie traumatique. Archives de Psychologie, 28, 215-285.
- Osterrieth, P. A. (1944). Le test de copie d'une figure complexe. Archives de Psychologie, 30, 206-356.
- Strupczewska, B. (1990). Test Figury Złożonej Rey-Osterrieth'a: podręcznik. Warszawa: Centralny Ośrodek Metodyczny Poradnictwa Wychowawczo-Zawodowego MEN.
- Shin, M. S., Park, S. Y., Park, S. R., Seol, S. H., Kwon, J. S. (2006). Clinical and empirical applications of the Rey-Osterrieth Complex Figure Test. Nature Protocols, 1(2), 892-899.
Źródła
- artykuł open accesshttps://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8438146/
- artykuł open accesshttps://www.frontiersin.org/journals/neurology/articles/10.3389/fneur.2021.680474/full
- repozytoriumhttps://books.google.com/books/about/Test_Figury_Z%C5%82o%C5%BConej_Rey_Osterrieth_a.html?id=IEuQOAAACAAJ
- artykuł open accesshttps://www.psychiatriapolska.pl/pdf-154390-78941?filename=Visual_spatial+functions.pdf
- innehttps://pl.wikipedia.org/wiki/Figura_Reya
- blog (do potwierdzenia)https://zasobymedyczne.pl/2025/08/09/rey-osterrieth-complex-figure-test-polska/
Uwagi
Klasyczna metoda neuropsychologiczna: figurę opracował André Rey (1941), a system punktacji wystandaryzował Paul-Alexander Osterrieth (1944, wstępne dane dla 230 dzieci i 60 dorosłych). Polska adaptacja z normami: podręcznik Barbary Strupczewskiej (1990, COMPWZ MEN) – potwierdzony w Google Books i katalogach bibliotecznych (NUKAT, PBW Katowice). Punktacja 36 pkt / 18 elementów oraz zgodność między badającymi (Osterrieth 99%, Meyers 94%) potwierdzone w artykule OA (Frontiers/PMC8438146). Trzy warunki: kopiowanie, odtworzenie natychmiastowe (ok. 3 min), odtworzenie odroczone (ok. 30 min). DO WERYFIKACJI: dokładne polskie tabele norm (percentyle dla wieku i płci) i liczebność polskiej próby – w podręczniku, nie w otwartych źródłach; liczbowe współczynniki test-retest. ZASADA: nie ujawniono wzoru figury Reya – opisano wyłącznie typ zadania i zasady punktacji.
Baza ma charakter informacyjny. Treści pozycji testowych i pełne normy podlegają prawom autorskim wydawców. Dane oznaczone [DO WERYFIKACJI] wymagają potwierdzenia w źródle pierwotnym. Ostatnia aktualizacja wpisu: 2026-07-21.