Złożony Międzynarodowy Wywiad Diagnostyczny (CIDI)
Composite International Diagnostic Interview
w pełni ustrukturyzowany wywiad epidemiologiczny do rozpoznawania zaburzeń psychicznych według kryteriów DSM i ICD, zaprojektowany tak, by mogli go prowadzić przeszkoleni ankieterzy bez wykształcenia klinicznego; wynikiem są rozpoznania kategorialne generowane algorytmem komputerowym, a nie wynik punktowy
Podstawowe informacje
- Autorzy oryginału
- Światowa Organizacja Zdrowia (WHO); narzędzie opracowane na zlecenie WHO/ADAMHA, z wykorzystaniem wcześniejszych wywiadów DIS i PSE (m.in. L. N. Robins, J. Wittchen) (1988)
- Polska adaptacja
- polska adaptacja wersji WMH-CIDI w projekcie EZOP-Polska: Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - PZH, Katedra i Klinika Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu; redakcja monografii wyników: Jacek Moskalewicz, Andrzej Kiejna, Bogdan Wojtyniak (2012)
- Grupa docelowa
- osoby dorosłe w badaniach populacyjnych (w badaniu EZOP-Polska osoby w wieku 18-64 lat); część wersji WMH-CIDI zawiera moduły obejmujące zaburzenia wieku rozwojowego rozpoznawane retrospektywnie
- Czas badania
- zmienny, zależny od liczby potwierdzonych objawów; w pełnych badaniach populacyjnych zwykle ok. 1-2 godzin, a w rozbudowanych obrazach klinicznych dłużej
- Procedura
- w pełni ustrukturyzowany wywiad prowadzony indywidualnie przez przeszkolonego ankietera (nie klinicystę), zwykle wspomagany komputerowo (CAPI); rozpoznania generuje algorytm
Co bada ten test
CIDI nie jest testem ani kwestionariuszem samoopisowym, tylko w pełni ustrukturyzowanym wywiadem diagnostycznym. Jego celem nie jest zmierzenie nasilenia cechy, lecz ustalenie, czy odpowiedzi badanego spełniają kryteria konkretnych zaburzeń psychicznych opisanych w klasyfikacjach DSM i ICD. Wynikiem nie jest liczba punktów, tylko zestaw rozpoznań: aktualnych oraz występujących kiedykolwiek w ciągu życia.
Narzędzie powstało z inicjatywy Światowej Organizacji Zdrowia z połączenia dwóch wcześniejszych wywiadów: amerykańskiego DIS oraz brytyjskiego PSE. Chodziło o stworzenie instrumentu, który da się stosować w różnych krajach i kulturach oraz z różnymi systemami diagnostycznymi, a jednocześnie pozwoli porównywać wyniki między państwami. Dziś CIDI jest najczęściej używanym w pełni ustrukturyzowanym wywiadem w psychiatrii epidemiologicznej.
Najważniejsza cecha CIDI to pełna strukturyzacja. Wszystkie pytania są zamknięte i zadawane dosłownie w ustalonej kolejności, a ankieter nie ocenia, tylko rejestruje odpowiedzi. Dzięki temu wywiad mogą prowadzić przeszkoleni ankieterzy bez wykształcenia klinicznego, a rozpoznania nadaje algorytm komputerowy. To zasadnicza różnica wobec wywiadów półustrukturalizowanych, takich jak SCID, w których to klinicysta decyduje, czy kryterium jest spełnione.
Wersja World Mental Health (WMH-CIDI, w wersji 3.0) została przygotowana na potrzeby wielkich badań rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych prowadzonych w kilkudziesięciu krajach. Jest w pełni skomputeryzowana (CAPI), obejmuje moduły diagnostyczne oraz rozbudowane sekcje niediagnostyczne dotyczące funkcjonowania, leczenia, sytuacji życiowej i czynników ryzyka. To właśnie tę wersję zastosowano w polskim badaniu EZOP.
Typowe zastosowanie
Podstawowym polem zastosowania są badania epidemiologiczne rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych na dużych, reprezentatywnych próbach, prowadzone przez sieci ankieterów. CIDI pozwala oszacować, jaki odsetek populacji spełnia kryteria poszczególnych zaburzeń, jak wygląda ich współwystępowanie, wiek zachorowania oraz korzystanie z pomocy. Wyniki służą planowaniu polityki zdrowotnej i porównaniom międzynarodowym w ramach inicjatywy World Mental Health. Wywiad bywa też standardem odniesienia w badaniach nad narzędziami przesiewowymi, choć w tej roli częściej używa się SCID.
Wymiary i podskale
Moduły zaburzeń nastroju
Sekcje oceniające depresję i manię, prowadzące do rozpoznań z kręgu zaburzeń depresyjnych i dwubiegunowych. Należą do najczęściej analizowanych w badaniach rozpowszechnienia.
Moduły zaburzeń lękowych
Sekcje lęku panicznego, agorafobii, fobii społecznej, fobii specyficznych, zaburzenia lękowego uogólnionego i lęku separacyjnego. W badaniach populacyjnych to jedna z najliczniejszych grup rozpoznań.
Moduły zaburzeń używania substancji
Sekcje dotyczące alkoholu, substancji nielegalnych i tytoniu, oceniające zarówno używanie, jak i objawy zaburzenia używania.
Moduły zaburzeń zachowania i kontroli impulsów
Sekcje zaburzenia eksplozywnego oraz zaburzeń wieku rozwojowego (ADHD, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie zachowania), często oceniane retrospektywnie u dorosłych.
Sekcje niediagnostyczne
Rozbudowana część WMH-CIDI: przesiew, funkcjonowanie i niepełnosprawność, korzystanie z usług i leków, choroby przewlekłe, praca, finanse, relacje, wsparcie społeczne, dane demograficzne, dzieciństwo, obciążenie rodziny i postawy wobec zaburzeń. To ona czyni CIDI narzędziem badań nad zdrowiem populacji, a nie tylko listą rozpoznań.
Jak wygląda badanie
- Budowa pozycji
- Wywiad podzielony jest na sekcje: diagnostyczne, odpowiadające poszczególnym grupom zaburzeń, oraz niediagnostyczne, opisujące funkcjonowanie, leczenie, sytuację życiową i czynniki ryzyka. Pojedyncza pozycja to zamknięte pytanie o objaw, zadawane dosłownie, oraz powiązane z nim kryterium diagnostyczne, które sprawdza algorytm. Sekcje mają budowę pnia i rozgałęzień: krótkie pytania przesiewowe otwierają moduł, a pełny zestaw pytań zadaje się tylko po ich potwierdzeniu. Ze względu na tę logikę liczba realnie zadanych pytań zależy od obrazu objawowego danej osoby i bywa bardzo różna. Treść pytań należy do WHO i konsorcjum WMH i nie jest tutaj przytaczana.
- Skala odpowiedzi
- CIDI nie ma skali odpowiedzi w rozumieniu kwestionariuszowym. Ankieter rejestruje odpowiedzi (najczęściej tak lub nie oraz dane liczbowe, takie jak wiek wystąpienia objawu czy czas trwania), a rozpoznanie wyprowadza algorytm. W wersji komputerowej (CAPI) program sam steruje przeskokami i pilnuje kompletności danych, co zmniejsza liczbę błędów. Badanie nie ma sztywnego limitu czasu; w praktyce trwa od kilkudziesięciu minut do ponad dwóch godzin, zależnie od liczby potwierdzonych objawów i rozbudowania sekcji niediagnostycznych.
- Normy i interpretacja
- CIDI nie ma norm i nie może ich mieć, ponieważ nie jest narzędziem psychometrycznym w sensie skali. Nie ma tu stenów, centyli ani punktu odcięcia. Odniesieniem jest treść kryteriów diagnostycznych DSM i ICD. Produktem badania są rozpoznania na poziomie pojedynczych osób oraz wskaźniki rozpowszechnienia w populacji: aktualne, dwunastomiesięczne i w ciągu życia. W badaniu EZOP-Polska oszacowano na przykład, że co najmniej jedno zaburzenie psychiczne w ciągu życia wystąpiło u 23,4 procent badanych.
Mocne strony i ograniczenia
Mocne strony
- •Pełna strukturyzacja: wynik nie zależy od osądu ankietera, co zapewnia powtarzalność i porównywalność między krajami
- •Może być prowadzony przez przeszkolonych ankieterów bez wykształcenia klinicznego, co umożliwia badania na próbach liczących tysiące osób
- •Skomputeryzowana wersja WMH-CIDI (CAPI) automatyzuje przeskoki i punktację, zmniejszając liczbę błędów
- •Obejmuje szeroki zakres zaburzeń DSM i ICD oraz rozbudowane sekcje o funkcjonowaniu i leczeniu
- •Standard międzynarodowych badań epidemiologicznych, co ułatwia porównania i publikacje
- •Dobrze udokumentowana zgodność z wywiadem klinicznym SCID w wielu krajach
Ograniczenia
- •Bardzo czasochłonny w pełnej wersji (nierzadko ponad dwie godziny) i wymagający logistyki dużego badania terenowego
- •Sztywność pytań zamkniętych ogranicza możliwość doprecyzowania niejednoznacznych odpowiedzi, co bywa źródłem błędów w porównaniu z oceną kliniczną
- •Zgodność z rozpoznaniem klinicznym jest tylko umiarkowana do dobrej i zależy od zaburzenia (ogólna kappa ok. 0,53 w NCS-R)
- •Nie zastępuje diagnozy klinicznej pojedynczego pacjenta; służy przede wszystkim badaniom populacji
- •Wymaga porozumienia z WHO/WMH, oprogramowania i przeszkolenia ankieterów, co ogranicza swobodny dostęp
- •Odrębne polskie dane o rzetelności i trafności polskiej wersji WMH-CIDI wymagają weryfikacji
Budowa
- Format odpowiedzi
- w pełni ustrukturyzowany wywiad złożony z pytań zamkniętych (głównie tak/nie) i standaryzowanych pytań sondujących; zwykle prowadzony w wersji komputerowej (CAPI), z logiką przeskoków; rozpoznania nadaje algorytm komputerowy, a nie ankieter
- Wersje
- CIDI 1.0 (1990) i kolejne wersje papierowe
- CIDI-Auto (wersja komputerowa)
- CIDI Short Form (CIDI-SF, 1998) - skrócone moduły przesiewowe
- WMH-CIDI (wersja 3.0) opracowana dla badań World Mental Health, komputerowa (CAPI); w EZOP II zastosowano WHO WMH-CIDI ver. 21.1.4.2
- CIDI 5.0 dostosowana do DSM-5 i ICD-10
Podskale
Moduły diagnostyczne zaburzeń nastroju (depresja, mania)
Moduły diagnostyczne zaburzeń lękowych (lęk paniczny, agorafobia, fobia społeczna, fobie specyficzne, zaburzenie lękowe uogólnione, lęk separacyjny)
Moduły zaburzeń kontroli impulsów i zachowania (zaburzenie eksplozywne, ADHD, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie zachowania)
Moduły zaburzeń związanych z używaniem substancji (alkohol, substancje nielegalne, tytoń)
Pozostałe moduły diagnostyczne (PTSD, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, przesiew psychozy, zaburzenia odżywiania, neurastenia, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, myśli i zachowania samobójcze)
Sekcje niediagnostyczne (przesiew, funkcjonowanie i niepełnosprawność, korzystanie z usług i leków, choroby przewlekłe, praca, sytuacja finansowa, relacje, wsparcie społeczne, dane demograficzne, dzieciństwo, obciążenie rodziny, postawy wobec zaburzeń)
Obliczanie wyników
- Metoda
- algorytm diagnostyczny realizowany komputerowo: odpowiedzi na pytania zamknięte są automatycznie zestawiane z kryteriami DSM lub ICD, co daje rozpoznania aktualne i w ciągu życia; brak sumowania pozycji i brak wyniku punktowego
- Pozycje odwrócone
- brak danych (do weryfikacji)
- Uwagi
- Narzędzie kryterialne, nie skalowe. Pojęcie pozycji odwróconych nie ma zastosowania (null). Zaletą pełnej strukturyzacji jest to, że wynik nie zależy od osądu ankietera: te same odpowiedzi zawsze prowadzą do tego samego rozpoznania. Ceną jest sztywność - narzędzie nie pozwala doprecyzować niejednoznacznych odpowiedzi tak swobodnie jak wywiad półustrukturalizowany prowadzony przez klinicystę.
Jak policzyć wynik
W CIDI nie liczy się nic ręcznie w sensie arytmetycznym: rozpoznania nadaje algorytm komputerowy. Rola człowieka polega na poprawnym zebraniu danych i zrozumieniu, co algorytm z nich wyprowadza.
Krok 1: przeszkolony ankieter prowadzi wywiad, zadając pytania dosłownie i w ustalonej kolejności, zwykle w wersji komputerowej (CAPI), która sama steruje przeskokami. Ankieter nie ocenia, czy kryterium jest spełnione, tylko rejestruje odpowiedzi.
Krok 2: dla każdego modułu program sprawdza pytania przesiewowe; jeśli nie są potwierdzone, pomija dalsze pytania danego zaburzenia. Dzięki temu długość wywiadu dopasowuje się do obrazu objawowego.
Krok 3: po zebraniu danych algorytm zestawia odpowiedzi z kryteriami DSM lub ICD i generuje rozpoznania aktualne, dwunastomiesięczne i w ciągu życia. To algorytm, a nie ankieter, decyduje o rozpoznaniu.
Krok 4: na poziomie zbioru danych oblicza się wskaźniki rozpowszechnienia (odsetki osób z danym rozpoznaniem) oraz miary współwystępowania, wieku zachorowania i korzystania z leczenia, zwykle z zastosowaniem wag umożliwiających uogólnienie na populację.
Krok 5: interpretując wyniki, pamiętaj, że rozpoznania CIDI to rozpoznania kategorialne oparte na wywiadzie ankieterskim, a nie na ocenie klinicznej. W analizie stosuje się metody dla zmiennych jakościowych (odsetki, ilorazy szans, regresja logistyczna), a przy porównaniu z oceną kliniczną - współczynnik kappa i pole pod krzywą.
Normy
- Typ norm
- brak norm (narzędzie kryterialne, nienormalizowane)
- Interpretacja
- interpretacja polega na porównaniu odpowiedzi z kryteriami diagnostycznymi DSM i ICD za pomocą algorytmu, a nie na odniesieniu wyniku do grupy normalizacyjnej. Produktem badania są wskaźniki rozpowszechnienia zaburzeń (aktualnego i w ciągu życia) oraz rozpoznania na poziomie pojedynczych osób, wykorzystywane głównie w badaniach epidemiologicznych.
- Próba normalizacyjna
- w badaniu EZOP-Polska (2009-2012) przebadano reprezentatywną próbę 10 000 dorosłych mieszkańców Polski w wieku 18-64 lat; rozpowszechnienie co najmniej jednego zaburzenia w ciągu życia oszacowano na 23,4 proc.
Psychometria
Dane psychometryczne wymagają weryfikacji w źródle pierwotnym.
- Stabilność (test-retest)
- rzetelność ocenia się jako zgodność rozpoznań (kappa), a nie alfą; wartości zależą od zaburzenia i wersji; dane dla polskiej wersji EZOP do zweryfikowania
- Trafność
- Trafność wersji WMH-CIDI 3.0 oceniano w zaślepionych badaniach kalibracyjnych (clinical reappraisal), porównując rozpoznania z wywiadem klinicznym SCID w podpróbach badań World Mental Health we Francji, Włoszech, Hiszpanii i USA. Uzyskano umiarkowaną do dobrej zgodność na poziomie indywidualnym dla większości zaburzeń; w badaniu NCS-R ogólna kappa dla rozpoznań w ciągu życia wyniosła 0,53, a rekalibracja podniosła zgodność (pole pod krzywą, AU-ROC) z 0,53-0,76 do 0,67-0,81. Oceniano m.in. epizod depresyjny, manię lub hipomanię, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne i lęk paniczny (Haro i in., 2006). DO WERYFIKACJI: odrębne dane o zgodności i trafności polskiej wersji WMH-CIDI z badania EZOP.
Dostępność
- Typ
- Wymaga rejestracji
- Cena
- narzędzie badawcze WHO/WMH, nie jest komercyjnym produktem wydawniczym PTP; udostępniane badaczom na podstawie porozumienia i po przeszkoleniu ankieterów w certyfikowanych ośrodkach. Koszty wiążą się głównie ze szkoleniem, oprogramowaniem i realizacją badania. Warunki do ustalenia z WHO / konsorcjum WMH.
- Zgoda autora / licencja
- wymagane porozumienie z WHO lub konsorcjum World Mental Health oraz przeszkolenie i certyfikacja ankieterów; wersję polską opracowano w ramach współpracy EZOP-Polska z Harvard Medical School i University of Michigan
English version(kliknij, aby rozwinąć)
- Name
- Composite International Diagnostic Interview (CIDI)
- Construct
- fully structured epidemiological interview for diagnosing mental disorders according to DSM and ICD criteria, designed so that trained lay interviewers without clinical training can administer it; diagnoses are generated by a computer algorithm rather than expressed as a score
- Target group
- adults in population studies (in the Polish EZOP study, ages 18-64); some WMH-CIDI modules cover developmental disorders assessed retrospectively
- Response format
- fully structured interview of closed (mostly yes/no) questions and standardized probes, usually computer-assisted (CAPI) with skip logic; diagnoses are assigned by a computer algorithm, not by the interviewer
- Scoring
- computerized diagnostic algorithm: closed-question responses are matched to DSM or ICD criteria to yield current and lifetime diagnoses; no item summing and no total score
- Norms / interpretation
- no norms; interpretation compares responses with DSM and ICD criteria via algorithm and yields prevalence estimates and individual-level diagnoses, mainly for epidemiology
- Procedure
- fully structured interview administered individually by a trained lay interviewer (not a clinician), usually computer-assisted; diagnoses generated by algorithm
- Administration time
- variable, depending on endorsed symptoms; typically about 1-2 hours in population surveys, longer for complex presentations
- Notes
- Flagship instrument of psychiatric epidemiology, developed by WHO from the earlier DIS and PSE, usable across cultures and classification systems (DSM, ICD). Full structuring lets trained lay interviewers administer it, with algorithm-generated diagnoses, unlike the semi-structured SCID. The World Mental Health version (WMH-CIDI 3.0) is the international standard for prevalence studies. Validity via blinded clinical reappraisal against the SCID (France, Italy, Spain, US) was moderate to good; NCS-R overall lifetime kappa was 0.53, with recalibration raising AU-ROC from 0.53-0.76 to 0.67-0.81 (Haro et al., 2006). In Poland the WMH-CIDI was used in the first national epidemiological study, EZOP-Poland (2009-2012, n = 10,000, ages 18-64; 23.4 percent lifetime prevalence of any disorder). Polish-specific reappraisal data remain to be verified.
Numerical data (reliability, norms, pricing) are shared with the Polish entry above.
Wersja oryginalna (EN)
- Artykuł źródłowy
- https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/mpr.196
- Arkusz angielski
- https://www.hcp.med.harvard.edu/wmh/
- Dostępność wersji EN
- Wersja oryginalna należy do WHO i konsorcjum World Mental Health; udostępniana badaczom na podstawie porozumienia i po przeszkoleniu ankieterów w certyfikowanych ośrodkach WHO CIDI. Nie jest to bezpłatne narzędzie do dowolnego pobrania; dystrybucja wersji WMH koordynowana m.in. przez Harvard Medical School.
Podgląd arkusza
Arkusz chroniony prawem autorskim – dostępny wyłącznie u wydawcy (strona wydawcy). Nie publikujemy podglądów testów komercyjnych.
Jak opisać w pracy dyplomowej
Kwalifikacje. Największą zaletą CIDI dla badań na dużych próbach jest to, że nie wymaga klinicystów: wywiad prowadzą przeszkoleni i certyfikowani ankieterzy. Nie oznacza to jednak, że narzędzie jest łatwe do wdrożenia w pracy studenckiej. Wymaga porozumienia z WHO lub konsorcjum World Mental Health, oprogramowania i przejścia szkolenia w certyfikowanym ośrodku, a rzetelne badanie epidemiologiczne to przedsięwzięcie zespołowe. W praktyce student najczęściej korzysta z gotowych danych EZOP lub innych badań WMH, a nie prowadzi własnego badania CIDI.
Opis w metodologii. Podaj nazwę i skrót, twórcę (WHO), użytą wersję (np. WMH-CIDI 3.0 lub konkretną wersję z EZOP), charakter narzędzia (w pełni ustrukturyzowany wywiad ankieterski z algorytmiczną diagnozą), zastosowaną klasyfikację (DSM-IV lub ICD-10), sposób prowadzenia (CAPI) oraz to, że rozpoznania nadaje algorytm. Zaznacz, że wynikiem są rozpoznania kategorialne i wskaźniki rozpowszechnienia.
Rzetelność i trafność. Nie raportuj alfy Cronbacha. Właściwe wskaźniki to zgodność rozpoznań (kappa) i zgodność z wywiadem klinicznym (clinical reappraisal). Cytując dane, wyraźnie odróżniaj wartości międzynarodowe (np. zgodność WMH-CIDI ze SCID) od danych dla polskiej wersji, których osobno może brakować.
Etyka i prawo. Korzystaj z legalnie udostępnionej wersji narzędzia i nie umieszczaj treści pytań w aneksie pracy. Badanie epidemiologiczne wymaga zgody komisji bioetycznej i świadomej zgody uczestników, a przy ujawnieniu ryzyka (np. myśli samobójczych) potrzebna jest zaplanowana procedura postępowania.
Kiedy nie stosować tego narzędzia
- •Do diagnozy klinicznej pojedynczego pacjenta jako podstawy leczenia: CIDI służy badaniom populacji, a nie indywidualnej diagnozie
- •Gdy potrzebny jest osąd kliniczny w przypadkach niejednoznacznych: lepszy będzie wywiad półustrukturalizowany (SCID)
- •Gdy zespół nie ma dostępu do narzędzia, oprogramowania i przeszkolonych, certyfikowanych ankieterów
- •Do pomiaru nasilenia objawów i śledzenia drobnych zmian w czasie: rozpoznanie kategorialne jest do tego zbyt zgrubne
- •Przy bardzo ograniczonym czasie badania jednej osoby: pełna wersja bywa dłuższa niż dwie godziny
- •Jako jedynej podstawy wniosków klinicznych bez danych z innych źródeł
Przykładowe tematy prac i pytania badawcze
- Rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych i lękowych w populacji dorosłych Polaków w świetle danych EZOP
- Współwystępowanie zaburzeń psychicznych i używania substancji w badaniu epidemiologicznym z użyciem CIDI
- Luka w leczeniu: odsetek osób z rozpoznaniem CIDI korzystających z pomocy zdrowia psychicznego
- Zgodność rozpoznań z w pełni ustrukturyzowanego wywiadu ankieterskiego i z oceny klinicznej: przegląd badań clinical reappraisal
- Społeczno-ekonomiczne korelaty zaburzeń psychicznych w danych populacyjnych CIDI
- Porównanie rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych w Polsce i w innych krajach inicjatywy World Mental Health
Tematy mają charakter inspiracji. Ostateczny zakres pracy uzgodnij z promotorem.
Co pokazują badania
Zgodność WMH-CIDI z wywiadem klinicznym
W zaślepionych badaniach kalibracyjnych porównujących WMH-CIDI 3.0 ze SCID w podpróbach we Francji, Włoszech, Hiszpanii i USA uzyskano umiarkowaną do dobrej zgodność na poziomie indywidualnym dla większości zaburzeń. W badaniu NCS-R ogólna kappa dla rozpoznań w ciągu życia wyniosła 0,53, a rekalibracja podniosła pole pod krzywą z 0,53-0,76 do 0,67-0,81.
źródłoBadanie EZOP-Polska
EZOP-Polska było pierwszym ogólnokrajowym badaniem epidemiologicznym zaburzeń psychicznych prowadzonym zgodnie z metodologią WHO i konsorcjum World Mental Health. Przebadano 10 000 dorosłych w wieku 18-64 lat w latach 2009-2012; co najmniej jedno zaburzenie w ciągu życia stwierdzono u 23,4 procent badanych, co ekstrapolowano na ponad sześć milionów Polaków w wieku produkcyjnym.
źródłoStruktura WMH-CIDI
Wersja World Mental Health obejmuje moduły diagnostyczne (m.in. depresja, mania, zaburzenia lękowe, PTSD, OCD, przesiew psychozy, zaburzenia używania substancji, zaburzenia odżywiania, zaburzenia zachowania) oraz rozbudowane sekcje niediagnostyczne dotyczące funkcjonowania, korzystania z usług, chorób przewlekłych, sytuacji życiowej i postaw wobec zaburzeń.
źródłoPodobne narzędzia
SCID-5-CV (Ustrukturalizowany Wywiad Kliniczny do DSM-5)
Wywiad półustrukturalizowany prowadzony przez klinicystę, który ocenia spełnienie kryteriów własnym osądem. Dokładniejszy w przypadkach niejednoznacznych, ale wymaga kwalifikacji klinicznych i nie nadaje się do badań ankieterskich na dużych próbach. Pełni rolę standardu odniesienia dla CIDI.
M.I.N.I. (Mini International Neuropsychiatric Interview) dla dorosłych
Krótki ustrukturyzowany wywiad kliniczny (kilkanaście do kilkudziesięciu minut) obejmujący najczęstsze rozpoznania. CIDI jest znacznie dłuższy, w pełni ustrukturyzowany i przeznaczony do badań epidemiologicznych, a nie do szybkiej diagnozy w gabinecie.
M.I.N.I. KID (wersja dla dzieci i młodzieży)
Krótki ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny dla dzieci i młodzieży z udziałem rodzica. CIDI dotyczy przede wszystkim dorosłych w badaniach populacyjnych i jest znacznie obszerniejszy.
DIS (Diagnostic Interview Schedule)
Wcześniejszy amerykański w pełni ustrukturyzowany wywiad epidemiologiczny, jeden z prekursorów CIDI. CIDI rozszerzył go o możliwość stosowania z klasyfikacją ICD i w różnych kulturach.
Bibliografia
- Robins L. N., Wing J., Wittchen H. U. i in. (1988). The Composite International Diagnostic Interview. An epidemiologic instrument suitable for use in conjunction with different diagnostic systems and in different cultures. Archives of General Psychiatry, 45(12), 1069-1077.
- Kessler R. C., Ustun T. B. (2004). The World Mental Health (WMH) Survey Initiative version of the World Health Organization (WHO) Composite International Diagnostic Interview (CIDI). International Journal of Methods in Psychiatric Research, 13(2), 93-121.
- Haro J. M. i in. (2006). Concordance of the Composite International Diagnostic Interview Version 3.0 (CIDI 3.0) with standardized clinical assessments in the WHO World Mental Health Surveys. International Journal of Methods in Psychiatric Research, 15(4), 167-180.
- Moskalewicz J., Kiejna A., Wojtyniak B. (red.) (2012). Kondycja psychiczna mieszkańców Polski. Raport z badań EZOP - Polska. Warszawa: Instytut Psychiatrii i Neurologii.
Źródła
- innehttps://en.wikipedia.org/wiki/World_Health_Organization_Composite_International_Diagnostic_Interview
- artykuł open accesshttps://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/mpr.196
- innehttps://ezop.edu.pl/cidi-w-polsce/
- innehttps://ezop.edu.pl/kwestionariusz-cidi/
- artykuł open accesshttps://www.psychiatriapolska.pl/pdf-58181-2719?filename=_Epidemiology+of+ment.pdf
- wydawcahttps://www.hcp.med.harvard.edu/wmh/
Uwagi
CIDI to sztandarowe narzędzie psychiatrii epidemiologicznej, powstałe z połączenia wcześniejszych wywiadów DIS i PSE i zaprojektowane tak, by dało się je stosować w różnych kulturach i z różnymi systemami klasyfikacyjnymi (DSM, ICD). Kluczowa cecha to pełna strukturyzacja: pytania są zamknięte i zadawane dosłownie, dzięki czemu wywiad mogą prowadzić przeszkoleni ankieterzy bez wykształcenia klinicznego, a rozpoznania nadaje algorytm komputerowy. To odróżnia CIDI od wywiadów półustrukturalizowanych (SCID), które wymagają osądu klinicznego. Wersja World Mental Health (WMH-CIDI 3.0) jest standardem międzynarodowych badań rozpowszechnienia zaburzeń. W Polsce polską adaptację WMH-CIDI zastosowano w pierwszym ogólnokrajowym badaniu epidemiologicznym EZOP-Polska (2009-2012, n = 10 000, wiek 18-64) oraz w EZOP II (WHO WMH-CIDI ver. 21.1.4.2). DO WERYFIKACJI: odrębne polskie dane o rzetelności i trafności (clinical reappraisal) polskiej wersji WMH-CIDI oraz pełna metryka wersji użytej w EZOP I. Zakaz reprodukowania treści pytań wywiadu (materiał WHO/WMH).
Baza ma charakter informacyjny. Treści pozycji testowych i pełne normy podlegają prawom autorskim wydawców. Dane oznaczone [DO WERYFIKACJI] wymagają potwierdzenia w źródle pierwotnym. Ostatnia aktualizacja wpisu: 2026-07-21.