Zrewidowana Skala Samotności UCLA
Revised UCLA Loneliness Scale
poczucie samotności rozumiane jako subiektywnie odczuwany deficyt relacji społecznych; w polskiej analizie struktura trójczynnikowa: osoby bliskie (poczucie wykluczenia), osoby z otoczenia społecznego (brak bliskości i wsparcia), przynależność i afiliacja (brak więzi wspólnotowych)
Podstawowe informacje
- Autorzy oryginału
- D. Russell, L. A. Peplau, C. E. Cutrona (1980)
- Polska adaptacja
- M. M. Kwiatkowska, R. Rogoza, K. Kwiatkowska (2018)
- Grupa docelowa
- polska walidacja: adolescenci (uczniowie liceum, 16 lat); oryginał stosowany też u dorosłych
- Czas badania
- ok. 5-10 minut (20 pozycji)
- Procedura
- samoopis; indywidualnie lub grupowo
Co bada ten test
R-UCLA mierzy poczucie samotności rozumiane jako subiektywnie odczuwany niedostatek relacji społecznych. Kluczowe jest słowo subiektywnie: narzędzie nie pyta o to, ile ktoś ma znajomych ani jak często się z nimi spotyka, tylko o to, jak przeżywa swoje relacje. Autorzy oryginału definiowali samotność jako rozbieżność między relacjami, których człowiek pragnie, a tymi, które faktycznie ma. Dlatego osoba otoczona ludźmi może uzyskać wysoki wynik, a osoba żyjąca samotnie niski.
Ta definicja odróżnia samotność od izolacji społecznej. Izolacja to obiektywny stan: brak kontaktów, mieszkanie w pojedynkę, mała sieć społeczna. Samotność to stan przeżywany i to jego dotyczy pomiar. Oba zjawiska są ze sobą powiązane, ale nie tożsame, i mylenie ich jest częstym błędem w pracach dyplomowych o samotności.
Skala liczy dwadzieścia pozycji, z czego połowę sformułowano w kierunku odwrotnym, opisując obecność satysfakcjonujących relacji. Właśnie to było głównym powodem powstania wersji zrewidowanej: pierwotna skala z 1978 roku zawierała wyłącznie stwierdzenia o samotności, co narażało ją na tendencję do zgadzania się ze wszystkim. Ta zmiana rozwiązała jeden problem, ale stworzyła inny, o którym trzeba wiedzieć: w analizach czynnikowych pozycje pozytywne i negatywne mają skłonność do grupowania się osobno, przez co część wyodrębnianych czynników odzwierciedla raczej sposób sformułowania pozycji niż odrębne aspekty samotności.
Polska analiza psychometryczna, przeprowadzona na 247 szesnastolatkach, wykazała, że najlepiej dopasowuje się model trójczynnikowy zaproponowany przez Austina: osoby bliskie (poczucie wykluczenia, odrzucenia i wycofania), osoby z otoczenia społecznego (brak sieci wsparcia i poczucia bliskości) oraz przynależność i afiliacja (brak więzi ze wspólnotą i poczucia bycia częścią grupy). Ograniczeniem, o którym trzeba pamiętać, jest to, że polska analiza objęła wyłącznie młodzież w jednym roczniku, a autorzy sami zalecają ostrożność w uogólnianiu.
Typowe zastosowanie
Najczęstsze zastosowania to badania nad samotnością młodzieży i młodych dorosłych, nad związkiem samotności z nieśmiałością, samooceną, lękiem społecznym i depresją, nad rolą mediów społecznościowych i korzystania z internetu w przeżywaniu samotności, a także badania nad samotnością osób starszych i osób z chorobami przewlekłymi. Ze względu na dwudziestopozycyjną długość i wielowymiarową strukturę R-UCLA nadaje się na główne narzędzie pracy poświęconej samotności, a nie na dodatek do rozbudowanej baterii. Gdy samotność jest tylko jedną z wielu zmiennych, sensowniej sięgnąć po krótszą skalę De Jonga Gierevelda. W badaniach interwencyjnych R-UCLA służy jako miara wynikowa programów przeciwdziałających izolacji społecznej.
Wymiary i podskale
Wynik ogólny (poczucie samotności)20 pozycjizakres 20–80
Podstawowy i najbezpieczniejszy interpretacyjnie wskaźnik: suma wszystkich dwudziestu pozycji po odwróceniu pozycji sformułowanych pozytywnie, w zakresie 20-80 punktów. W polskiej analizie rzetelność wyniku ogólnego mierzona współczynnikiem omega McDonalda wyniosła 0,92. Wyższy wynik oznacza silniejsze poczucie samotności.
Osoby bliskie (Intimate Others)10 pozycjizakres 10–40
Poczucie wykluczenia, odrzucenia i wycofania z relacji; nieprzyjemne przeżywanie bycia samemu w dosłownym sensie oraz zrywanie więzi z innymi. Czynnik obejmuje dziesięć pozycji sformułowanych wprost, opisujących doświadczenie samotności. Rzetelność w polskiej analizie: omega 0,90. W badaniu walidacyjnym wymiar ten korelował dodatnio z nieśmiałością.
Osoby z otoczenia społecznego (Social Others)5 pozycjizakres 5–20
Brak sieci społecznej, z którą można się połączyć, oraz brak poczucia bliskości i dostępności innych ludzi. Dotyczy braku kontaktu z bliskimi lub zaufanymi osobami, które dają poczucie bezpieczeństwa i wsparcia. Pięć pozycji, rzetelność omega 0,83.
Przynależność i afiliacja (Belonging and Affiliation)5 pozycjizakres 5–20
Brak poczucia tożsamości grupowej i więzi ze wspólnotą, słabsze związki z grupą społeczną i poczucie bycia raczej jednostką niż częścią większej całości. Pięć pozycji, rzetelność omega 0,80. To w tym czynniku znalazła się problematyczna pozycja czwarta, która w polskich danych praktycznie nie ładowała swojego czynnika i nie korelowała z wynikiem ogólnym; autorzy proponują rozważenie jej wyłączenia.
Jak wygląda badanie
- Budowa pozycji
- Dwadzieścia krótkich stwierdzeń o relacjach z innymi ludźmi i o przeżywaniu kontaktu społecznego. Dziesięć z nich sformułowano wprost, opisując doświadczenie samotności, wykluczenia i braku zrozumienia, a dziesięć w kierunku odwrotnym, opisując obecność ludzi bliskich, dostępnych i rozumiejących. Ten podział jest cechą konstrukcyjną wersji zrewidowanej: pierwotna skala z 1978 roku zawierała wyłącznie stwierdzenia negatywne i była narażona na tendencję do zgadzania się z każdym pytaniem. Konsekwencją metodologiczną jest jednak to, że oba zbiory pozycji grupują się osobno w analizach czynnikowych. Autorzy artykułu walidacyjnego wprost odnotowują ten problem przy modelu dwuczynnikowym, pisząc, że podstawą wyodrębnienia czynników jest głównie sposób sformułowania pozycji, co utrudnia ich interpretację teoretyczną. Osobno warto wiedzieć o pozycji czwartej, która w wielu badaniach, także polskim, ładuje różne czynniki i sprawia kłopoty pomiarowe.
- Skala odpowiedzi
- Czterostopniowa skala częstości, od nigdy (1) do często (4), bez kategorii neutralnej. Brak środka skali wymusza opowiedzenie się po którejś stronie, co zwiększa różnicowanie, ale bywa niewygodne dla badanych. Stwierdzenia nie mają ram czasowych: opisują typowe przeżycia, ponieważ samotność mierzona jest tu jako cecha, a nie stan. Wypełnienie zajmuje około pięciu do dziesięciu minut. Uwaga techniczna dla analizy: przy zaledwie czterech kategoriach odpowiedzi dane traktuje się jako porządkowe, a nie ciągłe, i tak właśnie postąpili autorzy polskiej analizy, prowadząc konfirmacyjne analizy czynnikowe na macierzach korelacji polichorycznych z estymatorem WLSMV.
- Normy i interpretacja
- Nie ma opublikowanych polskich norm ani punktów odcięcia. Narzędzie interpretuje się liniowo: im wyższy wynik, tym silniejsze poczucie samotności. Wynik ogólny mieści się w przedziale 20-80 punktów. Odniesieniem mogą być statystyki opisowe z własnej próby albo z badań publikowanych, przy czym w przypadku polskiej analizy trzeba pamiętać o bardzo szczególnej próbie: 247 uczniów pierwszej klasy liceum, w 60,32% dziewcząt, praktycznie wszyscy w wieku 16 lat (średnia 15,96, odchylenie 0,23). Autorzy sami piszą, że wyniki należy traktować z ostrożnością i że przyszłe badania powinny sprawdzić niezmienniczość pomiaru między młodzieżą a dorosłymi. Oznacza to, że dla prób dorosłych nie ma polskich danych odniesienia i nie należy porównywać z nimi swoich wyników bez wyraźnego zastrzeżenia.
Mocne strony i ograniczenia
Mocne strony
- •Najczęściej stosowane narzędzie pomiaru samotności na świecie, co daje ogromną bazę porównawczą i ułatwia przegląd literatury
- •Bardzo wysoka rzetelność w polskiej analizie: omega McDonalda 0,92 dla wyniku ogólnego oraz 0,90, 0,83 i 0,80 dla trzech wymiarów
- •Dobrze dopasowany model trójczynnikowy w polskich danych (CFI=0,968, RMSEA=0,062) wyraźnie lepszy od modeli jedno- i dwuczynnikowego, co pozwala analizować samotność wielowymiarowo
- •Potwierdzona trafność zewnętrzna: samotność wiązała się dodatnio z nieśmiałością i ujemnie z samooceną, zgodnie z oczekiwaniami teoretycznymi i literaturą
- •Bezpłatne do celów badawczych, a artykuł walidacyjny opublikowano w otwartym dostępie
- •Połowa pozycji sformułowana odwrotnie, co zabezpiecza przed tendencją do zgadzania się ze wszystkimi stwierdzeniami
Ograniczenia
- •Polska analiza psychometryczna objęła wyłącznie 247 szesnastolatków z pierwszych klas liceum; autorzy sami zalecają ostrożność, a stosowanie skali u dorosłych nie ma polskiego potwierdzenia
- •Brak polskich norm i punktów odcięcia: nie da się orzec, że czyjaś samotność jest nasilona w sensie normatywnym
- •Struktura czynnikowa jest w dużej mierze pochodną sposobu sformułowania pozycji: czynniki grupują osobno stwierdzenia pozytywne i negatywne, co utrudnia ich interpretację jako odrębnych aspektów samotności
- •Pozycja czwarta sprawia problemy pomiarowe: w polskich danych nie ładowała zakładanego czynnika i nie korelowała z wynikiem ogólnym, a autorzy proponują rozważenie jej wyłączenia ze skali
- •Rozbieżność w publikowanych kluczach dotycząca liczby pozycji odwróconych (dziewięć wymienionych wprost wobec deklarowanych dziesięciu) wymaga świadomej decyzji badacza
- •Dwadzieścia pozycji to sporo jak na jeden konstrukt, więc w rozbudowanych bateriach skala bywa zbyt kosztowna czasowo
- •Brak danych o stabilności wyniku w czasie w wersji polskiej
Budowa
- Liczba pozycji
- 20
- Format odpowiedzi
- skala 4-stopniowa częstości (od nigdy do często)
- Wersje
- R-UCLA (20 pozycji, wersja zrewidowana 1980); na świecie funkcjonuje też UCLA Loneliness Scale Version 3 (Russell, 1996) – odrębna wersja
Podskale
Osoby bliskie / Intimate Others
- Alfa Cronbacha: 0,90
Osoby z otoczenia społecznego / Social Others
- Alfa Cronbacha: 0,83
Przynależność i afiliacja / Belonging and Affiliation
- Alfa Cronbacha: 0,80
Obliczanie wyników
- Metoda
- suma punktów (wynik ogólny); możliwa analiza trzech podskal zgodnie z polską strukturą czynnikową
- Zakres wyniku
- 20–80
- Pozycje odwrócone
- brak danych (do weryfikacji)
- Uwagi
- DO WERYFIKACJI: numery pozycji odwróconych w polskiej wersji – w oryginale R-UCLA połowa pozycji (10) formułowana pozytywnie i punktowana odwrotnie; klucz do potwierdzenia w pełnym tekście artykułu
Jak policzyć wynik
Krok 1: odwróć punktację pozycji sformułowanych pozytywnie, czyli tych opisujących obecność dobrych relacji. Na skali czterostopniowej odwrócenie wykonuje się według wzoru nowa wartość = 5 minus stara wartość: 1 staje się 4, 2 staje się 3, 3 staje się 2, 4 staje się 1. Tu potrzebna jest uwaga, bo w publikowanych materiałach występuje rozbieżność. Opis wersji zrewidowanej mówi, że powodem rewizji było uczynienie dziesięciu z dwudziestu pozycji odwróconymi, natomiast rozpowszechniona instrukcja liczenia wymienia wprost dziewięć numerów: 1, 5, 6, 9, 10, 15, 16, 19 i 20. Dziesiątą pozycją sformułowaną w kierunku odwrotnym jest pozycja czwarta, którą polscy autorzy zidentyfikowali jako problematyczną. Przed liczeniem sprawdź klucz w źródle, z którego pobrałeś arkusz, i opisz w pracy, którą wersję klucza przyjąłeś. Pominięcie odwracania połowy pozycji jest tu błędem katastrofalnym: rzetelność spada niemal do zera, bo dwie połowy skali zaczynają korelować ujemnie.
Krok 2: zsumuj wszystkie dwadzieścia pozycji po odwróceniu. Wynik ogólny mieści się w przedziale 20-80 punktów, a wyższa wartość oznacza silniejsze poczucie samotności. Wynik ogólny jest najbezpieczniejszym wskaźnikiem i to na nim warto oprzeć główne analizy, bo ma najwyższą rzetelność (omega 0,92) i jest porównywalny z ogromną literaturą światową.
Krok 3: jeśli chcesz analizować wymiary, policz je zgodnie z modelem trójczynnikowym potwierdzonym w polskiej analizie. Osoby bliskie obejmują dziesięć pozycji sformułowanych wprost, natomiast osoby z otoczenia społecznego oraz przynależność i afiliacja po pięć pozycji sformułowanych odwrotnie. Przypisanie pozycji do czynników odczytaj z artykułu walidacyjnego, a nie z pamięci. Miej świadomość, że taki podział w znacznej części odzwierciedla kierunek sformułowania pozycji, więc interpretując różnice między wymiarami, zachowaj ostrożność i napisz o tym w dyskusji. Rozważ też decyzję dotyczącą pozycji czwartej: autorzy polskiej analizy proponują jej wyłączenie, ale wtedy Twój wynik ogólny przestaje być porównywalny ze standardowym zakresem 20-80 i trzeba to jawnie zaznaczyć.
Krok 4: policz rzetelność. Autorzy polskiej analizy użyli współczynnika omega McDonalda zamiast alfy Cronbacha i uzasadnili ten wybór, więc raportowanie omegi (obok alfy lub zamiast niej) jest tu dobrze umocowane. Zaraportuj rzetelność wyniku ogólnego i, jeśli je analizujesz, wszystkich trzech wymiarów. Przy analizie czynnikowej pamiętaj, że cztery kategorie odpowiedzi to za mało, by traktować dane jako ciągłe: właściwym podejściem są macierze korelacji polichorycznych i estymator WLSMV, tak jak w publikacji walidacyjnej. Typowe błędy to pominięcie odwracania, liczenie jednej alfy dla całej skali bez uprzedniego przekodowania oraz mieszanie wersji R-UCLA z wersją trzecią skali (Russell, 1996), która ma inne brzmienie pozycji i inną skalę odpowiedzi.
Normy
- Typ norm
- brak opublikowanych polskich norm; narzędzie badawcze interpretowane liniowo
- Interpretacja
- wyższy wynik = wyższe poczucie samotności
- Próba normalizacyjna
- polska walidacja: N=247 uczniów szkół średnich, wszyscy w wieku 16 lat
Psychometria
- Alfa Cronbacha
- wynik ogólny: 0,92
- Osoby bliskie: 0,90
- Osoby z otoczenia: 0,83
- Przynależność i afiliacja: 0,80
- Trafność
- CFA potwierdziła strukturę trójczynnikową; trafność zbieżna: samotność korelowała dodatnio z nieśmiałością i ujemnie z samooceną (Kwiatkowska, Rogoza, Kwiatkowska, 2018) Rzetelność raportowana jako omega McDonalda.
Dostępność
- Typ
- Darmowy
- Zgoda autora / licencja
- do badań naukowych z cytowaniem adaptacji; oryginał R-UCLA w domenie publikacji naukowych (Russell i in., 1980)
English version(kliknij, aby rozwinąć)
- Name
- Revised UCLA Loneliness Scale
- Construct
- loneliness understood as a subjectively experienced deficit in social relationships; in the Polish analysis a three-factor structure: intimate others (sense of exclusion), social others (lack of closeness and support), belonging and affiliation (lack of communal bonds)
- Target group
- Polish validation: adolescents (high-school students, age 16); the original is also used with adults
- Response format
- 4-point frequency scale (from never to often)
- Scoring
- sum of points (total score), range 20-80; analysis of the three subscales consistent with the Polish factor structure is possible
- Norms / interpretation
- no published Polish norms; a research instrument interpreted linearly – higher score = greater loneliness
- Normative sample
- Polish validation: N = 247 secondary-school students, all aged 16
- Procedure
- self-report; individual or group administration
- Administration time
- approx. 5-10 minutes (20 items)
- Notes
- Alphas (total 0.92; subscales 0.90/0.83/0.80) per the full text of the article available on the author's website. CFA confirmed the three-factor structure; convergent validity: loneliness correlated positively with shyness and negatively with self-esteem. Validated only on 16-year-olds; use with adults requires caution. The 4-point response format follows the original R-UCLA – to be confirmed in the Polish PDF. [TO VERIFY]: numbers of the reverse-scored items in the Polish version – in the original R-UCLA half of the items (10) are positively worded and reverse-scored; whether the record form is included in the article appendix. Note: the UCLA Loneliness Scale Version 3 (Russell, 1996) is a separate version.
Numerical data (reliability, norms, pricing) are shared with the Polish entry above.
Wersja oryginalna (EN)
- Artykuł źródłowy
- https://doi.org/10.1037/0022-3514.39.3.472
- Dostępność wersji EN
- darmowy do badań u autora – pozycje R-UCLA opublikowane w artykule źródłowym (copyright APA); nowszą wersją (UCLA Version 3) zarządza D. Russell i udostępnia ją badaczom nieodpłatnie; brak oficjalnego publicznego arkusza EN
Podgląd arkusza
Arkusz jest dostępny u źródła: zobacz arkusz. Nie hostujemy kopii ze względu na brak jednoznacznej licencji redystrybucji.
Jak opisać w pracy dyplomowej
W metodologii podaj: pełną nazwę i skrót z jasnym wskazaniem wersji (R-UCLA z 1980 roku, a nie UCLA Loneliness Scale Version 3 z 1996 roku, która jest odrębnym narzędziem), autorów oryginału (Russell, Peplau, Cutrona) i polskiej analizy psychometrycznej (Kwiatkowska, Rogoza, Kwiatkowska, 2018), liczbę pozycji, czterostopniowy format odpowiedzi, sposób liczenia z jawnym wskazaniem pozycji odwróconych i źródła klucza, zakres wyniku oraz rzetelność z publikacji zestawioną z rzetelnością z Twojej próby. Zdefiniuj samotność jako subiektywnie odczuwany deficyt relacji i odróżnij ją od obiektywnej izolacji społecznej: to rozróżnienie jest sednem konstruktu i recenzenci zwracają na nie uwagę.
Najważniejsze zastrzeżenie do umieszczenia w ograniczeniach dotyczy próby walidacyjnej. Polska analiza objęła 247 uczniów pierwszej klasy liceum, wszystkich w wieku około 16 lat, i sami autorzy piszą, że wyniki wymagają ostrożnego traktowania oraz że niezmienniczość pomiaru między młodzieżą a dorosłymi pozostaje do sprawdzenia. Jeśli badasz dorosłych, napisz to wprost i nie porównuj swoich średnich ze statystykami z tego badania. W wynikach podaj M, SD, zakres i rzetelność dla wyniku ogólnego oraz dla wymiarów, jeśli je analizujesz. Przy porównaniach grup podawaj wielkość efektu. Jeśli sprawdzasz strukturę czynnikową we własnych danych, użyj korelacji polichorycznych i estymatora WLSMV, a w dyskusji odnieś się do znanego problemu z pozycją czwartą oraz do tego, że czynniki częściowo odzwierciedlają kierunek sformułowania pozycji.
Licencja: narzędzie jest bezpłatne do celów badawczych, a artykuł walidacyjny opublikowano w otwartym dostępie w Current Issues in Personality Psychology, dzięki czemu pełny tekst wraz z danymi psychometrycznymi jest swobodnie dostępny. Pozycje oryginału opublikowano w artykule źródłowym objętym prawami autorskimi Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, a nowszą wersją trzecią zarządza jej autor i udostępnia badaczom nieodpłatnie. Zacytuj zarówno artykuł oryginalny, jak i polską publikację walidacyjną. Przed publikacją arkusza w aneksie pracy sprawdź warunki, na jakich uzyskałeś dostęp do polskiego tłumaczenia.
Kiedy nie stosować tego narzędzia
- •Gdy chcesz mierzyć obiektywną izolację społeczną, wielkość sieci społecznej albo częstość kontaktów: R-UCLA mierzy przeżycie, a nie stan faktyczny
- •Gdy samotność jest tylko jedną z wielu zmiennych w rozbudowanej baterii i dwadzieścia pozycji to za dużo (rozważ krótszą skalę De Jonga Gierevelda)
- •Gdy potrzebujesz orzeczenia o nasileniu samotności konkretnej osoby na tle populacji, bo skala nie ma polskich norm ani punktów odcięcia
- •Gdy badasz dzieci młodsze niż nastoletnie: polska analiza objęła wyłącznie szesnastolatków, a treść pozycji zakłada refleksję nad jakością własnych relacji
- •Gdy chcesz oddzielić samotność emocjonalną od społecznej w sposób teoretycznie umocowany: taki podział lepiej realizuje skala De Jonga Gierevelda, w której nie jest on artefaktem sformułowania pozycji
- •Gdy planujesz porównania z badaniami używającymi wersji trzeciej skali (Russell, 1996), która ma inne brzmienie pozycji i nie jest z R-UCLA wymienna
Przykładowe tematy prac i pytania badawcze
- Poczucie samotności a nieśmiałość i samoocena wśród uczniów szkół średnich (R-UCLA, RCBS i SES)
- Samotność a intensywność korzystania z mediów społecznościowych: czy kontakt online zastępuje relacje bezpośrednie
- Poczucie samotności a objawy depresji i lęku wśród młodych dorosłych
- Wsparcie społeczne jako bufor między obiektywną izolacją a subiektywnym poczuciem samotności (R-UCLA i MSPSS)
- Trzy wymiary samotności a style przywiązania w relacjach romantycznych
- Samotność osób starszych a aktywność społeczna i jakość życia
- Porównanie ujęć samotności: zbieżność wyników R-UCLA i skali De Jonga Gierevelda w jednej próbie
- Samotność a satysfakcja z relacji rówieśniczych i klimat klasy szkolnej u adolescentów
Tematy mają charakter inspiracji. Ostateczny zakres pracy uzgodnij z promotorem.
Co pokazują badania
Struktura czynnikowa w polskiej próbie
Porównano trzy konkurencyjne modele na próbie 247 szesnastolatków, prowadząc analizy na macierzach korelacji polichorycznych z estymatorem WLSMV. Model jednoczynnikowy uzyskał CFI=0,909 i RMSEA=0,104, dwuczynnikowy CFI=0,933 i RMSEA=0,091, natomiast trójczynnikowy model Austina CFI=0,968 i RMSEA=0,062, okazując się wyraźnie najlepiej dopasowany.
źródłoRzetelność
Rzetelność oszacowano współczynnikiem omega McDonalda, uzasadniając jego przewagę nad alfą Cronbacha. Wynik ogólny uzyskał omegę 0,92, wymiar osoby bliskie 0,90, osoby z otoczenia społecznego 0,83, a przynależność i afiliacja 0,80. Wszystkie wartości autorzy uznali za bardzo dobre.
źródłoTrafność zewnętrzna
Zgodnie z oczekiwaniami poczucie samotności wiązało się dodatnio z nieśmiałością mierzoną zrewidowaną skalą Cheeka i Bussa oraz ujemnie z samooceną mierzoną skalą Rosenberga. Wynik ten replikuje ustalenia literatury światowej i wspiera stosowanie R-UCLA wśród polskiej młodzieży.
źródłoProblem pozycji czwartej
W polskich danych pozycja czwarta niemal nie ładowała przypisanego jej czynnika i nie korelowała z wynikiem ogólnym. Autorzy wskazują, że problem ten jest znany z literatury (pozycja ładowała różne czynniki także w innych badaniach), a jego prawdopodobnym źródłem jest bezpośrednie, twierdzące sformułowanie prowadzące do efektu sufitowego. Zaproponowali wyłączenie tej pozycji ze skali.
źródłoKlucz i geneza wersji zrewidowanej
Wersja zrewidowana z 1980 roku powstała przede wszystkim po to, aby dziesięć z dwudziestu pozycji punktować odwrotnie i w ten sposób zabezpieczyć skalę przed tendencją do zgadzania się ze wszystkimi stwierdzeniami. Rozpowszechniona instrukcja liczenia wymienia jednak wprost dziewięć numerów pozycji odwróconych: 1, 5, 6, 9, 10, 15, 16, 19 i 20. Rozbieżność ta dotyczy pozycji czwartej, którą polscy autorzy zidentyfikowali jako problematyczną, i wymaga świadomej decyzji badacza. Odpowiedzi udziela się na skali od 1 (nigdy) do 4 (często).
źródłoPodobne narzędzia
Skala Samotności De Jonga Gierevelda
Krótsza (11 pozycji) i z teoretycznie umocowanym podziałem na samotność emocjonalną i społeczną, który nie jest artefaktem sformułowania pozycji. Lepszy wybór, gdy samotność jest jedną z wielu zmiennych.
SES (Skala Samooceny Rosenberga)
Mierzy ogólną samoocenę, która w badaniu walidacyjnym korelowała ujemnie z samotnością. Częsty partner R-UCLA w badaniach nad funkcjonowaniem społecznym młodzieży.
MSPSS (Wielowymiarowa Skala Spostrzeganego Wsparcia Społecznego)
Mierzy spostrzegane wsparcie od rodziny, przyjaciół i osoby znaczącej. Uzupełnia obraz: samotność to deficyt, wsparcie to zasób, a oba pojęcia dotyczą tej samej sieci relacji.
KKS (Kwestionariusz Kompetencji Społecznych)
Mierzy umiejętności radzenia sobie w sytuacjach społecznych, a nie przeżywanie relacji. Przydatny, gdy praca ma wyjaśniać, skąd samotność się bierze.
ISEL (Interpersonal Support Evaluation List)
Ocenia dostępność różnych rodzajów wsparcia społecznego. Podobnie jak MSPSS ujmuje zasób relacyjny, podczas gdy R-UCLA mierzy subiektywny brak.
Bibliografia
- Kwiatkowska, M. M., Rogoza, R., Kwiatkowska, K. (2018). Analysis of the psychometric properties of the Revised UCLA Loneliness Scale in a Polish adolescent sample. Current Issues in Personality Psychology, 6(2), 164-170. DOI: 10.5114/cipp.2017.69681
- Russell, D., Peplau, L. A., Cutrona, C. E. (1980). The revised UCLA Loneliness Scale: Concurrent and discriminant validity evidence. Journal of Personality and Social Psychology, 39(3), 472-480.
Źródła
- dokument źródłowydocs/baza_testow_v0.1.md
- artykuł open accesshttps://cipp.ug.edu.pl/Analysis-of-the-psychometric-properties-of-the-Revised-UCLA-Loneliness-Scale-in-a,75974,0,2.html
- repozytoriumhttps://www.radoslawrogoza.com/uploads/1/2/3/1/123141801/kwiatkowska_rogoza_kwiatkowska_2017.pdf
- innehttps://backend.fetzer.org/sites/default/files/images/stories/pdf/selfmeasures/Self_Measures_for_Loneliness_and_Interpersonal_Problems_UCLA_LONELINESS_REVISED.pdf
- artykuł open accesshttps://doi.org/10.1037/0022-3514.39.3.472
Uwagi
arkusz w aneksie artykułu: DO WERYFIKACJI (abstrakt i strona CIPP nie pokazują aneksu; sprawdzić pełny PDF). Alfy (ogólna 0,92; podskale 0,90/0,83/0,80) wg pełnego tekstu artykułu dostępnego na stronie autora (radoslawrogoza.com). Format odpowiedzi 4-stopniowy wg oryginału R-UCLA – potwierdzić w polskim PDF. Walidacja wyłącznie na 16-latkach; stosowanie u dorosłych wymaga ostrożności. Wartości rzetelności podawane dla polskiej wersji to współczynniki omega McDonalda, nie alfa Cronbacha (autorzy jawnie uzasadniają ten wybór). Pole psychometria.alfa przechowuje je dla zgodności ze schematem; przy cytowaniu w pracy podawaj nazwę omega.
Baza ma charakter informacyjny. Treści pozycji testowych i pełne normy podlegają prawom autorskim wydawców. Dane oznaczone [DO WERYFIKACJI] wymagają potwierdzenia w źródle pierwotnym. Ostatnia aktualizacja wpisu: 2026-07-18.