Kwestionariusz Oceny Stresu
The Stress Appraisal Questionnaire (SAQ)
Rodzaj i nasilenie oceny poznawczej sytuacji stresowej (teoria transakcyjna Lazarusa i Folkman oraz interakcyjny model radzenia sobie Wrześniewskiego); pomiar oceny sytuacyjnej i dyspozycyjnej stresu
Podstawowe informacje
- Autorzy oryginału
- Kazimierz Wrześniewski, Anna Jakubowska-Winecka, Dorota Włodarczyk (2010)
- Grupa docelowa
- młodzież i dorośli, osoby zdrowe i chore somatycznie
- Czas badania
- ok. 10 min (jedna część)
- Procedura
- samoopis; indywidualnie lub grupowo; można stosować jedną lub obie części (przy obu zalecane rozdzielenie badania)
Co bada ten test
KOS mierzy ocenę poznawczą sytuacji stresowej, czyli to, jak człowiek interpretuje trudne wydarzenie, zanim zacznie sobie z nim radzić. Narzędzie nie pyta o nasilenie stresu ani o częstość stresujących wydarzeń, tylko o rodzaj nadawanego im znaczenia. To ważne rozróżnienie: dwie osoby w identycznej sytuacji mogą ocenić ją zupełnie inaczej, jedna jako zagrożenie, druga jako wyzwanie, i właśnie ta różnica przewiduje sposób radzenia sobie oraz reakcje emocjonalne.
Podstawą teoretyczną jest transakcyjna teoria stresu Lazarusa i Folkman, w której ocena pierwotna sytuacji dzieli się na trzy kategorie: krzywdę lub stratę (szkoda już się dokonała), zagrożenie (szkoda dopiero może nastąpić) oraz wyzwanie (sytuacja trudna, ale niosąca możliwość zysku i rozwoju). Autorzy narzędzia, opierając się na interakcyjnym modelu radzenia sobie Wrześniewskiego i własnych badaniach nad pacjentami kardiologicznymi, wprowadzili istotne rozszerzenie: rozbili ocenę w kategoriach wyzwania na dwa odrębne czynniki. Wyzwanie-aktywność wiąże się z mobilizacją do działania, a wyzwanie-pasywność z pozytywnym nastawieniem bez gotowości do podjęcia wysiłku. To rozróżnienie okazało się istotne klinicznie, bo obie odmiany wyzwania inaczej wiążą się z przebiegiem rehabilitacji.
Drugą oryginalną cechą narzędzia jest rozdzielenie oceny sytuacyjnej i dyspozycyjnej. Wersja KOS-A pyta o konkretną, aktualną sytuację stresową, a wersja KOS-B o typowy, powtarzalny sposób spostrzegania trudnych sytuacji, czyli o względnie stałą dyspozycję. Obie wersje zawierają te same określenia i mają identyczny klucz, różnią się wyłącznie instrukcją. Pozwala to badać w jednym projekcie zarówno stan, jak i cechę, i sprawdzać, na ile aktualna ocena sytuacji odbiega od zwykłego stylu oceniania danej osoby.
Narzędzie jest polskim oryginałem, nie adaptacją. Powstało na próbie 979 osób (uczniowie liceów, studenci i dorośli pracujący), a analizy psychometryczne przeprowadzono na pacjentach po zawale serca. Nie ma wyniku ogólnego: interpretuje się profil czterech niezależnych wskaźników.
Typowe zastosowanie
Narzędzie do badań nad procesem radzenia sobie ze stresem, szczególnie cenne tam, gdzie interesuje nas mechanizm, a nie sam poziom stresu. Typowe zastosowania to badania nad przystosowaniem do choroby somatycznej i przebiegiem rehabilitacji, badania nad relacją oceny poznawczej i strategii radzenia sobie, badania nad stresem zawodowym i egzaminacyjnym, ocena efektów interwencji psychologicznych zmieniających sposób postrzegania sytuacji oraz badania nad różnicami między oceną sytuacyjną a dyspozycyjną. Szczególnie dobrze sprawdza się w schematach, w których KOS jest zmienną pośredniczącą między stresorem a wynikiem radzenia sobie.
Wymiary i podskale
Zagrożenie9 pozycjizakres 0–27
Ocena sytuacji jako niosącej ryzyko przyszłej szkody, straty lub niepowodzenia. Najsilniejsza i najlepiej mierzona podskala narzędzia (alfa 0,90 w obu wersjach), złożona z dziewięciu pozycji diagnostycznych. Wysokie wyniki wiążą się z neurotycznością (r = 0,50) i lękiem jako cechą (r = 0,49). Jest to ocena najsilniej przewidująca negatywne emocje i unikowe strategie radzenia sobie.
Krzywda/strata4 pozycjizakres 0–12
Ocena sytuacji jako szkody, która już się dokonała: utraty czegoś ważnego, doznanej krzywdy lub nieodwracalnego niepowodzenia. Najkrótsza podskala (cztery pozycje), o dobrej rzetelności (alfa 0,80 dla oceny sytuacyjnej i 0,84 dla dyspozycyjnej). Odróżnienie krzywdy od zagrożenia to podstawowa dystynkcja teorii Lazarusa: pierwsza dotyczy przeszłości, druga przyszłości.
Wyzwanie-aktywność5 pozycjizakres 0–15
Ocena sytuacji jako trudnej, ale dającej szansę na osiągnięcie czegoś wartościowego, połączona z mobilizacją i gotowością do działania. Pięć pozycji, alfa 0,71 dla oceny sytuacyjnej i 0,81 dla dyspozycyjnej. To wymiar najbardziej sprzyjający konstruktywnemu radzeniu sobie i zadaniowym strategiom.
Wyzwanie-pasywność5 pozycjizakres 0–15
Ocena sytuacji w kategoriach pozytywnych, ale bez towarzyszącej gotowości do wysiłku: nastawienie ufne i spokojne, oczekiwanie dobrego rozwoju wydarzeń bez własnego zaangażowania. Pięć pozycji, alfa 0,76 dla oceny sytuacyjnej i 0,79 dla dyspozycyjnej. Wyodrębnienie tego czynnika obok wyzwania-aktywności jest oryginalnym wkładem autorów i najciekawszym poznawczo elementem narzędzia.
Jak wygląda badanie
- Budowa pozycji
- Trzydzieści pięć krótkich określeń opisujących sposób spostrzegania sytuacji trudnej. Badany odnosi każde z nich do wskazanej w instrukcji sytuacji (wersja A) albo do swojego typowego sposobu reagowania na trudności (wersja B). Ważna cecha konstrukcji: tylko 23 pozycje są diagnostyczne i wchodzą do obliczeń, pozostałe 12 to pozycje buforowe, które maskują strukturę narzędzia i nie są punktowane. Pozycje buforowe zmniejszają czytelność mierzonych wymiarów dla badanego, ale wydłużają arkusz, dlatego pominięcie ich przy liczeniu wyników jest kluczowe. Brak pozycji odwróconych: wszystkie określenia diagnostyczne punktowane są w tym samym kierunku. Pełna lista określeń nie została opublikowana w artykule źródłowym, który podaje jedynie przykłady oraz numery pozycji przypisane do podskal.
- Skala odpowiedzi
- Czterostopniowa skala zgody: 0 oznacza zdecydowanie nie, 1 raczej nie, 2 raczej tak, 3 zdecydowanie tak. Skala jest parzysta, więc nie ma odpowiedzi neutralnej. Wypełnienie jednej części zajmuje około 10 minut. Można podać jedną wersję albo obie, przy czym w tym drugim przypadku autorzy zalecają rozdzielenie badania na dwie sesje, żeby uniknąć mechanicznego powtarzania odpowiedzi z pierwszej części.
- Normy i interpretacja
- Narzędzie nie ma norm przeliczeniowych ani punktów odcięcia. Interpretacja opiera się na porównaniu ze statystykami opisowymi grup odniesienia podanymi w artykule źródłowym. Wyniki podane są tam dla próby 219 pacjentów po zawale serca (na przykład dla oceny sytuacyjnej w podskali Zagrożenie: M = 15,48; SD = 6,51). Zakresy podskal są różne, bo różnią się liczbą pozycji: Zagrożenie 0-27, Krzywda/strata 0-12, obie podskale wyzwania 0-15. Z tego powodu nie wolno porównywać surowych wyników różnych podskal między sobą (wynik 12 w Zagrożeniu i wynik 12 w Krzywdzie oznaczają zupełnie co innego). Jeśli chcesz porównywać profil wewnątrz osoby, przelicz wyniki na wartości standaryzowane albo na średnią pozycji.
Mocne strony i ograniczenia
Mocne strony
- •Całkowicie darmowe i polskiego autorstwa: pełny opis, klucz numerów pozycji i dane psychometryczne w artykule open access
- •Dwie wersje (sytuacyjna i dyspozycyjna) o identycznym kluczu pozwalają zmierzyć w jednym badaniu i stan, i cechę
- •Oryginalne rozbicie oceny wyzwania na aktywną i pasywną, którego nie ma w innych polskich narzędziach
- •Bardzo dobre wskaźniki psychometryczne: alfy 0,71-0,90, model czteroczynnikowy potwierdzony CFA (CFI = 0,99; RMSEA = 0,05)
- •Brak korelacji z aprobatą społeczną, co oznacza odporność na tendencję do przedstawiania się w korzystnym świetle
Ograniczenia
- •Pełna lista 35 określeń nie została opublikowana: potrzebny kontakt z autorami po arkusz
- •Analizy psychometryczne przeprowadzono głównie na pacjentach po zawale serca, co ogranicza uogólnianie na inne grupy
- •Brak norm i punktów odcięcia: interpretacja indywidualna wymaga własnej grupy porównawczej
- •Różne zakresy podskal utrudniają porównywanie profilu wewnątrz osoby bez standaryzacji
- •Brak danych o stabilności bezwzględnej (test-retest), co jest istotne zwłaszcza dla wersji dyspozycyjnej, która ma mierzyć cechę
Budowa
- Liczba pozycji
- 35
- Format odpowiedzi
- 0-3 (0 = zdecydowanie nie, 1 = raczej nie, 2 = raczej tak, 3 = zdecydowanie tak)
- Wersje
- KOS-A (ocena sytuacyjna – aktualna sytuacja stresowa)
- KOS-B (ocena dyspozycyjna – typowy sposób spostrzegania sytuacji stresowych)
Podskale
Zagrożenie
- Pozycje: 6, 8, 16, 17, 21, 25, 26, 27, 28
- Zakres: 0–27
- Alfa Cronbacha: 0,90
Krzywda/strata
- Pozycje: 2, 3, 7, 12
- Zakres: 0–12
- Alfa Cronbacha: 0,80
Wyzwanie-aktywność
- Pozycje: 1, 5, 11, 13, 32
- Zakres: 0–15
- Alfa Cronbacha: 0,71
Wyzwanie-pasywność
- Pozycje: 19, 20, 24, 29, 30
- Zakres: 0–15
- Alfa Cronbacha: 0,76
Obliczanie wyników
- Metoda
- suma punktów według klucza, oddzielnie dla każdej z 4 podskal; 23 pozycje diagnostyczne, pozostałe 12 pozycji buforowych nie jest uwzględnianych; im wyższy wynik podskali, tym wyższy poziom danego rodzaju oceny stresu
- Pozycje odwrócone
- brak pozycji odwróconych
- Uwagi
- Klucz identyczny dla KOS-A i KOS-B. Brak wyniku ogólnego (pole zakres = null). Brak pozycji odwróconych – proste sumowanie punktów przypisanych stwierdzeniom (artykuł źródłowy OA, s. 494). Alfy podane w budowie dotyczą oceny sytuacyjnej (N = 219); dla oceny dyspozycyjnej: Zagrożenie 0,90, Krzywda/strata 0,84, Wyzwanie-aktywność 0,81, Wyzwanie-pasywność 0,79.
Jak policzyć wynik
Krok 1: odsiej pozycje buforowe. Do obliczeń wchodzą tylko 23 pozycje diagnostyczne z 35 w arkuszu. Pozycje buforowe nie należą do żadnej podskali i nie są nigdzie sumowane. Pominięcie tego kroku i zsumowanie wszystkich 35 pozycji to najpoważniejszy możliwy błąd przy liczeniu wyników tego narzędzia.
Krok 2: przypisz pozycje diagnostyczne do czterech podskal według klucza. Zagrożenie obejmuje pozycje 6, 8, 16, 17, 21, 25, 26, 27 i 28. Krzywda/strata: pozycje 2, 3, 7 i 12. Wyzwanie-aktywność: pozycje 1, 5, 11, 13 i 32. Wyzwanie-pasywność: pozycje 19, 20, 24, 29 i 30. Klucz jest identyczny dla wersji A i B, więc nie trzeba go zmieniać przy przechodzeniu z oceny sytuacyjnej na dyspozycyjną.
Krok 3: zsumuj punkty osobno w każdej podskali. Odpowiedzi punktowane są od 0 do 3, więc zakresy wynoszą: Zagrożenie 0-27, Krzywda/strata 0-12, Wyzwanie-aktywność 0-15, Wyzwanie-pasywność 0-15. Nie ma pozycji odwróconych, więc nie trzeba niczego przekodowywać, i nie ma wyniku ogólnego, więc nie sumuj podskal razem. Im wyższy wynik podskali, tym silniejsza ocena danego rodzaju.
Krok 4: jeśli chcesz porównać nasilenie różnych rodzajów oceny u tej samej osoby, podziel sumę przez liczbę pozycji podskali i pracuj na średniej pozycji (zakres 0-3 dla wszystkich czterech wymiarów) albo przelicz wyniki na wartości standaryzowane w obrębie własnej próby. Porównywanie surowych sum między podskalami o różnej liczbie pozycji jest błędem. Na koniec policz alfy Cronbacha osobno dla każdej podskali i osobno dla wersji A i B, jeśli stosujesz obie.
Normy
- Typ norm
- statystyki opisowe grup (M, SD)
- Interpretacja
- brak norm w ścisłym sensie; artykuł źródłowy podaje średnie i odchylenia standardowe podskal dla 219 pacjentów po zawale serca (np. ocena sytuacyjna: Zagrożenie M = 15,48, SD = 6,51); im wyższy wynik, tym silniejsza ocena danego rodzaju
- Próba normalizacyjna
- konstrukcja: 979 osób (256 uczniów LO, 170 studentów, 553 dorosłych pracujących); analizy psychometryczne: 219 pacjentów po zawale serca (85 kobiet) – EFA oraz 170 mężczyzn po zawale – CFA
Psychometria
- Alfa Cronbacha
- Zagrożenie (sytuacyjna/dyspozycyjna): 0,90
- Krzywda/strata (sytuacyjna): 0,80
- Krzywda/strata (dyspozycyjna): 0,84
- Wyzwanie-aktywność (sytuacyjna): 0,71
- Wyzwanie-aktywność (dyspozycyjna): 0,81
- Wyzwanie-pasywność (sytuacyjna): 0,76
- Wyzwanie-pasywność (dyspozycyjna): 0,79
- Trafność
- trafność czynnikowa: model 4-czynnikowy potwierdzony w CFA (N = 170; np. KOS-B: chi2/df = 1,08, GFI = 0,90, CFI = 0,99, RMSEA = 0,05); trafność zbieżna/różnicowa: korelacje z POMS, SPI, NEO-FFI, TPI i LOT-R zgodne z przewidywaniami (np. Zagrożenie dyspozycyjne z neurotycznością r = 0,50, z lękiem-cechą r = 0,49); brak korelacji z aprobatą społeczną (KAS Drwala i Wilczyńskiej)
Dostępność
- Typ
- Darmowy
- Wydawca / źródło
- narzędzie w całości opisane w artykule open access (Przegląd Psychologiczny, 2010); poza katalogami wydawców testów
- Zgoda autora / licencja
- zwyczajowo zgoda autorów do celów badawczych (kontakt: Zakład Psychologii Medycznej WUM)
English version(kliknij, aby rozwinąć)
- Name
- The Stress Appraisal Questionnaire (SAQ; Kwestionariusz Oceny Stresu, KOS)
- Construct
- type and intensity of cognitive appraisal of a stressful situation (Lazarus and Folkman's transactional theory and Wrześniewski's interactional model of coping); measures both situational and dispositional stress appraisal
- Target group
- adolescents and adults, both healthy and somatically ill
- Response format
- 0-3 scale (0 = definitely no, 1 = rather no, 2 = rather yes, 3 = definitely yes)
- Scoring
- sum of points according to the key, separately for each of the 4 subscales; 23 diagnostic items, the remaining 12 buffer items are not scored; higher subscale score = stronger appraisal of the given type. The key is identical for KOS-A and KOS-B; no total score; no reverse-scored items
- Norms / interpretation
- descriptive group statistics (M, SD); no norms in the strict sense – the source article reports subscale means and standard deviations for 219 post-myocardial infarction patients (e.g. situational Threat M = 15.48, SD = 6.51); higher score = stronger appraisal of the given type
- Normative sample
- construction: 979 individuals (256 secondary school students, 170 university students, 553 working adults); psychometric analyses: 219 post-MI patients (85 women) – EFA, and 170 post-MI men – CFA
- Procedure
- self-report; individual or group administration; one or both parts may be used (if both, separate sessions are recommended)
- Administration time
- approx. 10 min (one part)
- Notes
- All figures from the full open-access article PDF (KUL). Questionnaire sheet not appended – the article gives only sample wording and the item-number key, not the full list of 35 statements. Name note: the v0.1 document uses 'Kwestionariusz Oceny Sytuacji' (Situation Appraisal Questionnaire) – the source article uses 'Kwestionariusz Oceny Stresu' (the former was an earlier working name). Guttman split-half reliability: 0.65-0.87 depending on subscale and version. Situational-appraisal alphas reported in the structure section (N = 219); dispositional: Threat 0.90, Harm/Loss 0.84, Challenge-Activity 0.81, Challenge-Passivity 0.79.
Numerical data (reliability, norms, pricing) are shared with the Polish entry above.
Podgląd arkusza
Arkusz chroniony prawem autorskim – dostępny wyłącznie u wydawcy (strona wydawcy). Nie publikujemy podglądów testów komercyjnych.
Jak opisać w pracy dyplomowej
W metodologii opisz: pełną nazwę i skrót, autorów (Wrześniewski, Jakubowska-Winecka, Włodarczyk, 2010) z zaznaczeniem, że jest to narzędzie oryginalnie polskie, a nie adaptacja, podstawę teoretyczną (transakcyjna teoria Lazarusa i Folkman oraz interakcyjny model Wrześniewskiego), liczbę pozycji z rozróżnieniem na diagnostyczne i buforowe, cztery podskale wraz z ich znaczeniem, wykorzystaną wersję (A, B albo obie) i format odpowiedzi 0-3. Podaj rzetelności podskal z artykułu źródłowego obok rzetelności własnych.
W wynikach raportuj średnie i odchylenia standardowe osobno dla czterech podskal i osobno dla każdej użytej wersji, alfy dla wszystkich podskal oraz wielkości efektu przy porównaniach. Jeśli stosujesz obie wersje, ciekawym i rzadko wykorzystywanym wskaźnikiem jest różnica między oceną sytuacyjną a dyspozycyjną w tej samej podskali: pokazuje ona, na ile konkretna sytuacja odbiega od typowego sposobu oceniania danej osoby. Warto ją policzyć i opisać, bo to unikalna możliwość tego narzędzia.
Uważaj na dwie pułapki. Pierwsza to traktowanie KOS jako miary poziomu stresu: to miara rodzaju oceny, więc wysokie Zagrożenie nie oznacza wprost wysokiego stresu, tylko określony sposób interpretowania sytuacji. Jeśli potrzebujesz poziomu stresu, dodaj PSS-10 albo inne narzędzie. Druga to pominięcie instrukcji przy wersji A: sytuacja, do której badany ma się odnieść, musi być jasno wskazana i taka sama dla całej badanej grupy, inaczej wyniki nie są porównywalne. Narzędzie jest darmowe, ale arkusz nie został opublikowany w całości, więc po pełną wersję trzeba zwrócić się do autorów (Zakład Psychologii Medycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego) i zacytować artykuł źródłowy.
Kiedy nie stosować tego narzędzia
- •Gdy potrzebujesz zmierzyć poziom lub nasilenie stresu, a nie sposób jego oceniania (wtedy PSS-10 albo KPS)
- •Gdy interesują Cię strategie radzenia sobie, czyli to, co człowiek robi, a nie jak ocenia sytuację (wtedy CISS lub Mini-COPE)
- •Gdy badasz dzieci: narzędzie przeznaczone jest dla młodzieży i dorosłych
- •Gdy w wersji A nie da się jednoznacznie wskazać wspólnej sytuacji odniesienia dla całej badanej grupy
- •Gdy potrzebujesz interpretacji indywidualnej z odniesieniem do norm: narzędzie ich nie ma
Przykładowe tematy prac i pytania badawcze
- Ocena poznawcza sytuacji stresowej a wybór strategii radzenia sobie (KOS i CISS) u studentów przed egzaminem
- Wyzwanie-aktywność a wyzwanie-pasywność jako predyktory zaangażowania w rehabilitację po zawale serca
- Zgodność oceny sytuacyjnej i dyspozycyjnej stresu: kiedy konkretna sytuacja odbiega od typowego stylu oceniania
- Neurotyczność i optymizm jako korelaty oceny stresu w kategoriach zagrożenia i wyzwania (KOS, NEO-FFI, LOT-R)
- Ocena poznawcza sytuacji trudnej a nasilenie objawów lęku i depresji u pacjentów onkologicznych
- Zmiana oceny poznawczej sytuacji po treningu radzenia sobie ze stresem: pomiar przed i po interwencji
- Różnice w ocenie stresu między grupami zawodowymi o wysokim i niskim obciążeniu odpowiedzialnością
- Ocena stresu w kategoriach krzywdy a przystosowanie do przewlekłej choroby somatycznej
Tematy mają charakter inspiracji. Ostateczny zakres pracy uzgodnij z promotorem.
Co pokazują badania
Konstrukcja i struktura czynnikowa
Narzędzie skonstruowano na próbie 979 osób (256 uczniów liceów, 170 studentów, 553 dorosłych pracujących). Eksploracyjna analiza czynnikowa na próbie 219 pacjentów po zawale serca wyodrębniła cztery czynniki, a konfirmacyjna analiza czynnikowa na próbie 170 mężczyzn po zawale potwierdziła model czteroczynnikowy z bardzo dobrym dopasowaniem (dla KOS-B: chi kwadrat na stopień swobody 1,08; GFI = 0,90; CFI = 0,99; RMSEA = 0,05).
źródłoRzetelność obu wersji
Zgodność wewnętrzna dla oceny sytuacyjnej wynosi: Zagrożenie 0,90, Krzywda/strata 0,80, Wyzwanie-aktywność 0,71 i Wyzwanie-pasywność 0,76. Dla oceny dyspozycyjnej wartości są nieco wyższe: 0,90, 0,84, 0,81 i 0,79. Rzetelność metodą podziału połówkowego (Guttmana) mieści się w przedziale 0,65-0,87 zależnie od podskali i wersji. Nie opublikowano danych o stabilności bezwzględnej.
źródłoTrafność zbieżna i różnicowa
Korelacje z POMS, SPI, NEO-FFI, TPI i LOT-R okazały się zgodne z przewidywaniami teoretycznymi. Ocena dyspozycyjna w kategoriach zagrożenia koreluje z neurotycznością na poziomie r = 0,50 i z lękiem jako cechą na poziomie r = 0,49. Istotny jest też wynik negatywny: nie stwierdzono związku wyników z aprobatą społeczną mierzoną kwestionariuszem Drwala i Wilczyńskiej, co przemawia za odpornością narzędzia na zniekształcenia autoprezentacyjne.
źródłoKontekst kliniczny i dostępność narzędzia
Narzędzie powstało w Zakładzie Psychologii Medycznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i było rozwijane w badaniach nad pacjentami po zawale serca, gdzie kluczowe okazało się rozróżnienie dwóch odmian oceny w kategoriach wyzwania. Publikacja jest indeksowana w repozytorium uczelnianym i dostępna bezpłatnie, co czyni KOS jednym z nielicznych w pełni darmowych polskich narzędzi pomiaru oceny poznawczej stresu.
źródłoPodobne narzędzia
PSS-10 (Skala Odczuwanego Stresu)
Mierzy ogólne nasilenie odczuwanego stresu jedną liczbą, bez rozróżniania rodzaju oceny. Krótsza i prostsza, ale nie pokazuje mechanizmu. Dobre uzupełnienie KOS w jednym badaniu.
CISS (Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych)
Mierzy style radzenia sobie, czyli to, co człowiek robi w sytuacji trudnej, a nie jak ją ocenia. Ocena poznawcza z KOS teoretycznie poprzedza wybór strategii z CISS.
Krótka miara czternastu strategii radzenia sobie. Podobnie jak CISS dotyczy działań, nie ocen, ale jest bardziej szczegółowa w rozróżnianiu strategii.
KPS (Kwestionariusz Poczucia Stresu)
Wielowymiarowa miara poczucia stresu (napięcie emocjonalne, stres zewnętrzny, stres intrapsychiczny) wraz ze skalą kłamstwa. Dotyczy poziomu stresu, nie sposobu oceniania sytuacji.
STAI (Inwentarz Stanu i Cechy Lęku)
Także rozdziela stan od cechy, ale mierzy lęk jako emocję, a nie ocenę poznawczą sytuacji. Bywa stosowany razem z KOS w badaniach nad trafnością zbieżną.
Bibliografia
- Włodarczyk, D., Wrześniewski, K. (2010). Kwestionariusz Oceny Stresu (KOS). Przegląd Psychologiczny, 53(4), 479-496.
- Włodarczyk, D., Wrześniewski, K. (2005). Ocena stresu w kategoriach wyzwania u chorych po zawale serca. Przegląd Psychologiczny, 48, 339-359.
Źródła
Uwagi
Wszystkie dane liczbowe (35 pozycji, format 0-3, skład podskal, alfy, N, wskaźniki CFA, statystyki opisowe, czas ok. 10 min) z pełnego PDF artykułu OA (KUL). Arkusz w aneksie artykułu: NIE – artykuł podaje jedynie przykładowe określenia i klucz numerów pozycji, bez pełnej listy 35 stwierdzeń. Nazwa: w dokumencie v0.1 'Kwestionariusz Oceny Sytuacji' – artykuł źródłowy używa nazwy 'Kwestionariusz Oceny Stresu' (wcześniejsza nazwa robocza: Kwestionariusz Oceny Sytuacji). Rzetelność Guttmana (podział połówkowy): 0,65-0,87 zależnie od podskali i wersji. Narzedzie oryginalnie polskie (Wrzesniewski, Jakubowska-Winecka, Wlodarczyk 2010) - angielska nazwa to tlumaczenie tytulu, nie zagraniczny pierwowzor.
Baza ma charakter informacyjny. Treści pozycji testowych i pełne normy podlegają prawom autorskim wydawców. Dane oznaczone [DO WERYFIKACJI] wymagają potwierdzenia w źródle pierwotnym. Ostatnia aktualizacja wpisu: 2026-07-17.